Voor alle hongerige wolven

En om het leven voor u zo makkelijk mogelijk te maken heb ik hiernaast de (ta-ta-taaaa) SPECIALS in het leven geroepen. Waar u ook de categorie “Hongerige wolven” kunt vinden. Drie keer raden wat daar allemaal instaat…

Wat te doen met een restje basilicum

Oh, en mocht u toevallig nog een half basilicumplantje hebben staan (want die had u gekocht omdat de gewone bakjes op waren maar man, wat moet je nou met een hele plant?) dan hieronder nog even een kleine richtlijn hoe je binnen tien minuten (misschien wel binnen bijf minuten) een killer pesto kan maken:
Trek de blaadjes en de steeltjes van het basilicumplantje, in de foodprocessor tot klein snijden. Basilicum in kommetje. Restje parmezaanse kaas in de foodprocessor en fijn malen. Parmesan in kommetje bij basilicum doen. Restje pijnboompitten in foodprocessor en fijn malen. Pijnboombitten bij de basilicum en de kaas. Beetje peper, beetje zout, beetje olijfolie, beetje roeren. In potje met deksel, nog meer olijfolie erover heen zodat de pesto “onder water” staat en voila.

De hongerige wolven en de salade

Ik begrijp dat u wanhopig op een nieuw recept van mij zit te wachten en ik heb hier een hele fijne voor een salade met gegrillde kip.

U heeft nodig een grgrillde kip, dikke sla (romaine is erg fijn) 2 avocado’s, tomaten, puntpaprika’s (want die zij lekkerder), een potje ploftomaatjes, beetje bacon. En eigenlijkalles wat u verder lekker lijkt. Bacon in stukjes en uitbakken. Kip ontvellen en in stukjes rafelen. Alles bij elkaar.

De dressing: gelijke delen mayo en volle yogurt, scheutje gembersiroop, eetlepel kappertjes, 2 ansjovisfilets, peper, zout, eetlepel mosterd. Staafmixeren en voila.

Dit is smullen voor drie tot 4 personen. En koolhydraatarm, mocht u zich daar zorgen om maken. Helaas heb ik geen foto voor u want de hongerige wolven waren sneller dan ik.

Bijna voorjaar

Een week later loop ik weer een rondje om de plas. Deze keer met een kleine omweg via ‘t Ruige Riet en de Heemtuin. Alles roept voorjaar. Vorige week, in de vreselijke sneeuw, was het stil, geen vogel te horen. Hoe anders is dat nu. Nog geen merels want het is nog geen voorjaar maar mezen, vinken, vlaamse gaaien en kraaien. Voorzichtig komen er al blaadjes te voorschijn en tussen de bomen staan grote plukken sneeuwklokjes. En de konijnen! Ik struikel over de konijnen! Waar waren die vorige week?

Meer hier.

Kaput

Minstens vijftien jaar heb ik ze al. Ze liepen in Frankrijk en Spanje, Duitsland, Belgie, Luxemburg. Maar ook in Canada en ze vergezelden me in Costa Rica en Panama, Zambia en in het mulle zand van Namibië. Maar ze begaven het gewoon tijdens een rondje Sloterplas. Mijn geliefde Lowe bergschoenen. Ik hoop maar dat Erwin’s schoenmaker vriend ze nog kan maken. Snik.

Toch nog mijn five minutes of fame

NrcNext wilde mijn column dan niet hebben maar ondertussen zijn er wel mooi foto’s van mij gepubliceerd op parool.nl en op de site van de Vrienden Van De Sloterplas. Zeker, het is geen Financial Times maar desalniettemin. Ik vind het cool. En het is zeker een zetje in de rug om door te gaan met waar ik goed in ben: natuurfotografie.

Beckham on ice

Die Beckham is toch wel een echte vent. Zo in z’n blote bast op de bevroren grachten:

Mosselen op toast

Na de wintersoep van Marjoleine de Vos moest ik natuurlijk ook haar mosselen op toast uitproberen. Dan zou echter alleen kunnen in een weekend dat Q in BoZ zou zijn. Hij weigert namelijk mosselen te eten en ik ga natuurlijk geen twee gerechten koken. Dus dit weekend zag ik mijn kans schoon.

Ik snipperde een uitje en drie teentjes knoflook en liet deze lichtbruin worden in een scheut olijfolie. Daarbij een klein scheutje witte wijnazijn en een vol glas witte wijn. Even laten inkoken en dan de mosselen erbij. Laten koken tot de mosselen open zijn en dan afgieten boven een kom, van het kookvocht maak je namelijk de saus. De mosselen uit de schelp halen. Een beurre manié kneden van een eetlepel bloem en een eetlepel roomboter. De saus aan de kook brengen en de beurre manié stukje bij beetje door de saus kloppen. Een volle eetlepel fenegriekblaadjes erbij (dat is zooo lekker!) en een 250 ml slagroom. Mosselen erbij doen. Van een lekker witbrood (ik had brood van Perron, gekocht bij Landmarkt) dikke sneden snijden, roosteren en insmeren met een teentje knoflook.
 
 
U heeft gewoon geen besef hoe lekker dit is. Echt. En ja Q, jij had dit ook heerlijk gevonden maar helaas. Het is op.

Hier woon ik

Midden in Amsterdam, je hoort vaag het getingel van een tram, de sirene van een ambulance die zich naar het ziekenhuis spoedt. Jongens op scooters zoemen langs. Maar ook bejaarde meneren die hun hondje uitlaten, hardlopers die knarsend op de sneeuw hun weg banen, verliefde stelletjes op de bankjes. Dat is de Sloterplas in Amsterdam. Een stuk natuur waar je het niet zou verwachten. 49 soorten broedvogels, die je zeker niet allemaal ziet maar wel hoort. Het befaamde rondje Sloterplas is een hardlooproute van 5,8 kilometer. In een half uurtje suis je daar doorheen. Als je wilt. Ik wandelde, met mijn camera in de aanslag. Via Oeverpad naar het Sloterparkbad, lange de ene jachthaven en Cafe de Oostoever (damn, gesloten!) en via de westoever, de scouting en de andere jachthaven, Meer & Vaart weer terug naar huis.

Kijk maar.

http://www.flickr.com/photos/helenevanloon/sets/72157629267439277/

Steensoep

We zaten net de overheerlijke dikke wintersoep van Marjoleine de Vos (stronk bleekselderij, halve knolselderij, halve groene savooienkool, vier teentjes knoflook, 2 winterwortels in kleine blokjes snijden of in reepjes. Olie in de pan, bleekselderij en knoflook erbij, daarna de knolselderij, de wortel en de kool. Veel witte peper en wat zout. Litertje water en een groentebouillontablet erbij en laten koken tot de groente beetgaar is. Een blikje limabonen pureren en er doorheen roeren. Een nachtje in de koelkast of buiten. De volgende dag opwarmen, eventueel nog wat witte peper en een rookworstje erdoorheen) toen er aangebeld werd. Ik verwachtte een pakje en had Erwin al beschuldigd dat hij niet goed in de brievenbus gekeken had. Op het blog (http://www.octaview.nl) van OctavieW had ik namelijk een steen gezien met een van haar magische kleine tekeningetjes. En die wilde ik natuurlijk heel graag hebben. Beetje gemaild en nou ja, ik kreeg hem gewoon! OctavieW rocks, letterlijk!