Maandelijks archief: december 2005

Via Dolorosa maar dan in Amsterdam

Nee, niets geen heiligschennis maar wij hadden onze zinnen gezet op een mooie Amerikaans eiken tafel van 280cm lang. Tegen betaling af te halen bij Loods5, welbekend bij hip en trendy Nederland.

Wij naar Loods5. We waren daar op zaterdagmiddag rond 16.45 en dan wordt het personeel al zenuwachtig.

Plan van aanpak:
Tafeltje gepakt, op een kar geladen en hop naar de kassa.
Tafeltje in de aanhangwagen en hop naar huis.
Tafeltje uit de aanhangwagen en hop via de lift naar boven…

En daar ging het dus mis. De tafel pastte niet in de lift. niet recht, niet schuin en niet op z’n kant. toch nog maar es die kant proberen, of misschien zo? Helaas, de lift was te klein of de tafel te groot.

Maar mijn schatje liet zich hierdoor niet op z’n kop zitten. Hij haalde een lang oranje touw uit de auto, wikkelde dit om de tafel en om zichzelf heen en liep vastberaden en gestaag alle trappen op naar de 6e verdieping. Met de tafel op zijn rug. Het leverde een heel bekend beeld op haha.

Einde van het verhaal: de tafel is boven, hij staat in de kamer en is MOOI!

Advertenties

Klusnieuws

Jawel, we zijn NOG STEEDS bezig. Een nieuw huis schiet niet zo erg op als je alleen de avond-uren en de weekenden hebt en je tussendoor ook nog een weekje naar New York moet voor de baas

Maar ik wilde jullie een update niet onthouden. Afgelopen dinsdag zou de grote dag zijn: bed en kast werden gebracht, de deurmat gesneden en gelegd, de vitrage gebracht en opgehangen en de aanrechtbladen en de keukenapparatuur zouden gebracht worden.

Nou, dat brengen is prima gelukt. Bed en kast

had Erwin binnen mum van tijd in elkaar gezet en de slaapkamer is een plaatje. De deurmat ligt er ook prima bij en de keukenapparatuur werkt ook perfect.

Helaas was het ene stuk aanrechtblad 60 (ZESTIG!!!) centimeter te kort en de vitrage zo’n 10 centimeter. Alsof mijn ramen een hoogwaterbroek aanhadden. Zucht…. ” Zullen we ze maar laten hangen tot na de feestdagen? Dan heeft u in ieder geval wat…” NEEEEEEEEE!!!!!!!!!

Het schijnt allemaal goed te komen in week 1!

Arme papa (4)

En papa ligt nog in het ziekenhuis. Dinsdag 6 december hebben ze zijn schildklier, alle aangetaste lymfeklieren en nog een beetje meer, voor de zekerheid weggehaald. Dan wordt dus gewoon je keel onderaan je hals HALF DOORMIDDEN gesneden!

En dan vrolijk dichtgemaakt met nietjes. Het is geen gezicht maar ik neem aan dat ze er verstand van hebben. Zaterdag, toen we weer op Schiphol geland waren, zijn we meteen even langs gegaan en toen lag hij op de Medium Care. Maandag ben ik weer geweest en tot mijn grote verbazing hadden ze hem naar de afdeling verplaatst. Ondanks alle slangen en dergelijk zag hij er goed uit. Hij kon weer een beetje praten (voorlopig heet hij Don Eduardo…) en grapjes maken.

Wat een opluchting!

Het beloofde verhaal over The Big Apple

Vrijdagavond 2 december vlogen we dus met onze nationale trots (da’s KLM) naar New York. Helaas waren we wat laat met inchecken (slechts 4 uur van te voren) en konden we niet naast elkaar zitten. Geen nood aan de man. Ik koop een Marie Claire UK en ben uuuren zoet. Mar toch lullig dat je dan niet samen over het eten kan klagen. Want zo slecht heb ik het nog niet gehad: een bakje klatn en klaar Uncle Bens’ voer!!!

Maar verder liep alles voorspoedig en landden wij dra (ik hou het verhalend zoals je ziet) op John F. Kennedy International Airport. Mijn lieve collega’s uit de US hadden een autootje geregeld en inderdaad. In de ontvangsthal stond een chauffeur te wachten met een bordje met mijn naam erop. Hij leidde ons langs diverse stretched limo’s (shit, echt niet deze?) naar een ook zeer behoorlijke Cadillac met geblindeerde ramen. Het ding was zo groot dat we makkelijk met zijn vieren op de achterbank hadden kunnen zitten!

Op naar het Affinia 50, ons hotel, zeer conveniently gelegen naast het hotel waar de conferentie was en op 10 minuten loopafstand van de bank. De kamer, nou ja kamer, bestond uit een woonkamer, keuken, badkamer en slaapkamer en had ook nog es een balkon. Da’s behoorlijk voor New Yorkse begrippen. Wij, uit de klei getrokken, helemaal blij dat we op de 19e verdieping zaten (“Hoog he?”). Het was al laat dus lekker slapen. En merk je de volgende ochtend, als je uit het raam kijkt, dat 19 helemaal niet hoog is… Man wat kunnen die gasten bouwen! Haha, maar goed dat mijn tegelzetter (zie log van 3 november) hier niet werkt !

Op zaterdag, als rechtgeaarde toeristen, 5th Avenue afgelopen naar Ground Zero met een detourtje via Little Italy en Chinatown. Zo’n 15kilometer heen en weer (de volgende dag hebben we als rechtgeaarde New Yorkers de metro maar genomen.)

Union Square, het beroemde Flat Iron Building, de kerstboom bij Rockefeller, Empire State Building, Times Square, Central Park etc etc. Wat een stad!

’s Maandags tot en met donderdag moest ik gewoon aan het werk. Eerst 2 dagen op kantoor en daarna op de conferentie. Appeltje eitje natuurlijk. Corporates blij, investors blij, collega’s blij.

Ondertussen zwierf Erwin door de appel. Kappertje in China Town (“Do you want wind?” – da’s föhnen, maar ja de beste man heeft amper haar), MOMA, Central Park, mij rond half drie ’s middags sms’jes sturen met het fijne bericht dat ie maar alvast een Margarita neemt: de tijd van z’n leven! En ’s avond maakte hij dan een rondje met mij langs de hoogtepunten van de dag.

Vrijdag had ik een dag vrij en dus maar, want ik had nog geen Vrijheidsbeeld gezien, een boottochtje die kant op en ook nog even langs Ellis Island, het eiland waar alle immigranten in de jaren 1900-1915 aankwamen. En dat heeft uiteindelijk het meeste indruk gemaakt. Wat was het vreselijk en onmenselijk daar. Een goed beeld krijg je in deel 2 van The Godfather als Vito Corleone als klein jochie in Amerika aankomt.

En dan ’s avonds (met weer een mooie auto) hop naar het vliegveld alwaar ons een vertraging van 2 uur wachtte. Maar de bars waren open dus no worries zeg ik dan maar. 5 Biertjes later lag ik als een roos te ronken op vlucht KL644.

Volgend jaar weer baas?

Ik ben er nog!

Jazeker, ik ben er nog steeds. Het loggen kwam er even niet van: grote conferentie in New York te regelen en daardoor een week in de Big Apple vertoeft, het nieuwe huis, zorgen om mijn vader en geen internet meer thuis

Om met het eerste te beginnen: een lang verslag volgt. In het kort: AMAZING!

Ten tweede: vanaf vandaag gaan we weer met volle kracht verder. De verhuizing moet tussen Kerst en Oud&Nieuw plaatsvinden…

Ten derde: Papa is geopereerd. een akelig gezicht, zo’n half doorgesneden nek, met nietjes weer gehecht. Hij ligt nu op medium care en eet door een sonde

Ten vierde: De planning was op 1 december verhuist te zijn. dus had dit slimme meisje al per 1 december internet opgezegd… En nu blijkt er geen kabelinternet beschikbaar te zijn in het nieuwe huis (in AMSTERDAM notabene!!!) dus moet ik aan de adsl…

Meer volgt!