De Jongen In De Gestreepte Pyama

"Als de 9-jarige Bruno op een dag uit school komt, zijn al zijn spullen in kratten verpakt. Zijn vader heeft promotie gekregen en Bruno en zijn familie moeten verhuizen naar een plek die ver weg is, waar niets te doen is en waar niemand is om mee te spelen."

Oftewel, de Tweede Wereldoorlg gezien door de ogen van een kleine (Duitse) jongen. Ik ben pas op bladzijde 92 maar het boek heeft nu al indruk gemaakt. Een van de akeligst dingen die ik tot nu toe heb gelezen is het volgende: Bruno vraagt zich af wie die mensen zijn in in de lage huizen wonen, die mensen die allemaal dezelfde kleren aanhebben. "Ah, die mensen,"zegt zijn vader. "Die mensen… nou, dat zijn helemaal geen mensen. Althans niet wat wij onder mensen verstaan." Kippenvel.

Ik heb "Schindlers List" gelezen, en "Nacht" van Elie Wiesel. Maar niets uit het perspectief van een duits jongetje, wat niet begrijpt dat hij niet aardig mag doen tegen het personeel in huis.

Advertenties

Een Reactie op “De Jongen In De Gestreepte Pyama

  1. kan me voorstellen dat je keel op vele momenten dicht geknepen wordt…

    (zakdoekjes erbij?)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s