De Jongen In De Gestreepte Pyama – einde

Bruno vindt aan de andere kant van het hek een jongetje, Shmuel, en door het hek heen sluiten ze vriendschap. Als Bruno weer naar Berlijn terugmoet en blijkt dat Shmuels vader verdwenen is, spreken ze af om samen Shmuels vader te zoeken. Bruno moet daarvoor net zo’n gestreepte pyama aan als Shmuel, anders valt hij te veel op aan de andere kant van het hek. En dan gaat het mis…

"Jij bent mijn beste vriend Shmuel," zei hij. "Mijn beste vriend voor altijd." Misschien deed Schmuel zijn mond open om iets terug te zeggen, maar Bruno hoorde het niet meer want op dat moment klonk een luide kreet van de mensen die in de ruimte waren omdat de deur aan de voorkant plotseling werd gesloten en er van de buitenkant een hard metalen geluid klonk.(…) En toen werd de ruimte heel donker en op de een of andere manier, ondanks de verwarring die daarop volgde, merkte Bruno dat hij nog steeds Shmuels hand vasthield en niets ter wereld had hem kunnen bewegen die los te laten.

Pyama_1 Te verwachten en toch zo onverwacht dat het je met een mokerslag raakt.
Tranen.
Dus is een stukje typen even het enige dat helpt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s