Maandelijks archief: juni 2007

Aliens

Pas op met de optie Photo Booth op je Mac. Voor je het weet zitten er aliens aan je eettafel…

Foto_8Foto_16 Foto_33

Eindelijk…

FrankrijkEt voila. C’est bijna zover. We gaan bijna en vacance naar la douce France! Nog even een weekje thuis aanrommelen en dan laad ik man, kinders en moeder in de voiture. En dan wordt het iedere ochtend bij de boulangerie: Bonne journee en ooievaar (= au revoir). Man, wat heb ik er een zin in. En als jullie nog even willen meegenieten voila le link: KLIK!

Maar voorlopig dus nog even thuis. Geen wekker zetten, rustig wakker worden, lekker relaxed ontbijten. Heerlijk!

Mijn moeder rocks!

Sinds de dood van mijn vader, zo’n anderhalf jaar geleden, liep mijn moeder een beetje met haar ziel onder haar arm. Ze deed haar best maar het is niet makkelijk als degene die altijd bij je was, waar je zoveel van hield, er opeens niet meer is. Ze had natuurlijk ook geen werk, want gepensioneerd, dus de dagen duurden eeuwig.

Wij hielpen haar natuurlijk aan alle kanten, hoorden de verhalen aan, leefden met haar mee en probeerden haar stukje bij beetje richting zelfstandigheid te sturen, soms zelfs tegen ruziemaken aan, om maar tot haar door te dringen.

Toen ging ze, ook een beetje als therapie, vrijwilligerswerk in het ziekenhuis doen. Ze voelde zich weer nuttig maar ja, mensen van de ene naar de andere afdeling brengen, dat is niet echt waar haar hart ligt. Ze heeft altijd in de mode gezeten en zelfs gewerkt bij DE Edgar Vos in de PC Hooftstraat. Ewin en ik hadden al een paar keer gezegd dat ze gewoon bij de modewinkels waar ze vaak komt eens een praatje moest gaan maken.  Mijn moeder is dan wel 71, maar zo ziet ze er echt niet uit. En als ze ergens verstand van heeft is het wel van mode!

Net werd ik gebeld: "Ik heb een baan!!!" Helemaal door het dolle was ze. Bij een modezaak voor "oudere" dames waar ze vaak komt had ze heel brutaal gevraagd of ze haar misschien konden gebruiken. En inderdaad! Volgende week woensdag moet ze op proef een midag werken maar ik twijfel er geen moment aan: die wordt aangenomen!

Mam, wat ben ik trots op je!

George Michael in de ArenA

Wow…

(en dan volgt een hele tijd niets…)

En dan nog eens: Wow! Wat was het super gisteravond bij George Michael. Ingeklemd tussen Jeroen Kijk In de Vegte (DJ bij CAZ) en zijn entourage stonden Erwin en ik te glimmen van blijdschap. Wat een feest, wat een stem en wat had hij er een zin in.

Van te voren was ik een beetje bang dat het een beetje de sfeer van een verplicht nummer zou worden maar niets was minder waar. George kwam rustig op gang en toen hij Everything She Wants erin knalde veranderde de Amsterdam ArenA in een kolkende massa van zingende en dansende mensen. Alle toppers passeerden de revue en pas rond half twaalf hield George het voor gezien. Na nog wat fijne toegiften en een massaal gezongen Happy Birthday (want hij was de dag ervoor jarig geweest), eindigde hij met de klassieker Careless Whisper.

Het enige wat wij naderhand tegen elkaar konden zeggen, met big smiles op het gezicht en hele blije ogen: wat was het Amazing!

Img_2160Img_2170Img_2175

Img_2117 Img_2144 Img_2120

(En toen ik even naar achteren stapte en dacht dat ik op een bekertje trapte, schopte ik een beetje naar achteren. Helaas, het was de voet van een meneer. Dus ik draai me om en bied mijn excuses aan: "Sorry, ik dacht dat u een bekertje was…" En ik ongeveer een halve meter naar boven moet kijken om hem aan te kijken. Zegt hij: "Nou, dan toch zeker een longdrinkglas". Relaxed publiek hoor daar in die ArenA.)

Eng?

En gewoon helemaal niemand die iets zegt van mijn nieuwe layout. Is iedereen geschokt door mijn coming out (de foto, bedoel ik haha)? Zo eng ben ik toch ook weer niet. Toch?

De laatste loodjes…

… wegen vaak het zwaarst. Zeggen ze. En "ze" hebben gelijk. Nog vier dagen en ik heb vakantie. En het gebeurt me niet vaak, maar dit keer ben ik er echt aan toe. Beetje slecht in mijn vel, hoofdpijntjes, spierpijntjes, moe, eigenlijk gewoon getver. Niet ziek genoeg om thuis te blijven maar op het werk zit ik mezelf ook in de weg.

Anyway, eraan toegeven kan ik voorlopig niet: morgenavond hebben we kaarten voor George Michael. Wat een feest! Zo vaak zal hij niet meer richting Nederlands komen dus dit was een buitenkansje. Morgen of overmorgen volgt natuurlijk een fijn ooggetuige-verslag!

En nu maar even aan de Hot Coldrex en vroeg het mandje in…

Voor Elvie in Bergerac

En dan gewoon een email krijgen van je collega die op vakantie en en vraagt of je dat ene recept nog even op je site wil zeten… OK dan. Men neme… Oh nee, ik begin anders.

In een diepe pan, type wok/hapjespan, ongeveer 6 plakken salami/pancetta in stukjes bakken. Dan het vlees van drie saucijsjes erbij el lekker rul bakken. Er mogen overigens best wel wat grotere stukjes inzitten. Pasta (pipe rigate) beetga koken. Ondertussen in een schaaltje een ei breken en losroeren met 1 el citroensap, snufje nootmuskaat, zeezout, een 1/2 theelepel zwarte peper en 60 ml slagroom. Als de pasta gaar is bij het vleesmengsel doen en dan het ei/room mengsel erbij. Op middelhoog vuur even mengen en hup aan tafel. Betje versgeraspte Parmesan erover en klaar is Elvie om haar vrienden in Bergerac te impressen.

(Tip van de chef: al je hier nou een beetje stevige sla bij doet met tomaat, avocado, paprika en mijn killerdressing ben je helemaal Da Bomb!)