Nog steeds tranen

Nietsvermoedend zat ik net terug te lezen in oude blogjes uit november vorig jaar. In mijzelf lachend om Mascha met haar valiumpillen tegen vliegangst. En toen las ik het stukje wat ik schreef over "De Jongen In De Blauwe Pyama" . En tranen lopen, weer, over mijn gezicht. En helemaal toen Erwin vertelde dat hij op zijn werk twee Duitsers in dienst heeft. Een vader en zoon uit het voormalige Oost Duitsland. En dat de vader nog steeds zowat in de houding spring als Erwin hem wat vraagt.

Een machteloos en verdrietig hart, dat krijg ik ervan, van dat gesol met mensen.

Advertenties

Een Reactie op “Nog steeds tranen

  1. niets is erger dan gesol en mensen die zich door de overlevering/afkomst etc. achtergesteld voelen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s