De Opkomst en Ondergang van ABN AMRO

Ik heb het allemaal meegemaakt. In 1990 stond ik, samen met honderden andere ABN en Amro medewerkers op de Dam in Amsterdam voor het fusie-ontbijt. De Raad van Bestuur van beide banken was aanwezig en het was een vrolijke bedoening. Beschuit met groen-gele muisjes en koffiebekers met het nieuwe logo.

Het waren twee heel verschillende culturen die samenkwamen en vooral in het begin speelden de verschillen nog wel eens op. Wij, ABN’ers, waren een losse cultuur gewend. Snel schakelen en laagdrempeligheid. De Amro’ers waren van de strakke hand. Vijftien handtekeningen onder een contract en, nou ja, wat strikter allemaal. De nieuwe ABN AMRO was voor iedereen anders maar het wende snel. Al waren er natuurlijk altijd dezelfde azijnzeikers die het toch wel wat verdacht vonden dat de eerste directeur van de combinatie "een van hen" was en niet iemand van de "eigen" bank.

We zijn inmiddels zeventien jaar verder. Ik ben inmiddels een ABN AMRO fossiel, zo lang werk ik al voor deze bank. Op mijn negentiende, vers van school op kantoor Rokin en nu op het nog altijd imposante hoofdkantoor. Vanmorgen stond ik bij de koffieatuomasat en mijn baas kwam ook even een bakkie halen. "Het is zover," zei hij. "Yep", was mijn antwoord. Ik zei nog een beetje stoer dat ik wel een boek kon gaan schrjven over "De Opkomst En Ondergang van ABN AMRO" en we waren het erover eens dat het een trieste dag was.

Hoewel het grootste gedeelte van de mensen op de dealingroom vloer (de leukste en meest dynamische werkplek van de bank) hier korter werken dan ik, heerst overal hetzelfde sentiment. Uit de spekabussen (een soort open telefoon systeem) schallen af en toe wat stukjes muziek: de laatste minuut van Radio Veronica met die tikkende klok op de achtergrond, "The End As The World As We Know It" van REM, "We’ll Meet Again" van Vera Lynn, "De hoogste Tijd" van André Hazes en zelfs het trompetriedeltje van Dodenherdenking. Het helpt allemaal niet erg om je wat vrolijker te gaan voelen.

Oh, ik weet heus wel dat ik maandag weer gewoon aan mijn desk zit en dat het werk gewoon doorgaat. Het zal nog wel even duren voor officieel bekend gemaakt wordt dat ons gedeelte naar Royal Bank of Scotland gaat. En nog we langer voordat ik weet waar ik aan toe ben. Blijft het roadshow team bestaan, en zo ja, in welke samenstelling en vooral: waar? Maar het blijft pijn doen dat zo’n groot, mooi en goeddraaiend bedrijf door en stelletje inhalige aandeelhouders ten gronde is gericht.

UPDATE:
Om drie uur precies sloot voorgoed de handel in aandelen ABN AMRO. Door de speakers klonk: Last post ABN AMRO. Het licht in dealingroom ging even uit. Iedereen ging staan en applaudiseerde minutenlang. Een staande ovatie voor de bank en voor onszelf. Kippenvel.

Advertenties

Een Reactie op “De Opkomst en Ondergang van ABN AMRO

  1. slik…
    ik was er ook bij, niet op het Rokin maar wel in DK Hilversum, 17 jaar geleden. Dankzij jouw stukje alsof het gister was… maar mens wat een emoties hè!

    Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s