Maandelijks archief: april 2008

Para-update 2

Een lekke band op weg naar huis en twee broers die er helemaal door zitten. De rest van de foto’s volgt nog, er is een klein probleemje met het kaartje…

Afb010_4Afb009_2

Advertenties

Jona Oberski

Vanmorgen lag ik lui in bed nog even Basta te kijken. Basta is een schooltelevisie programma voor groep 7 en 8 en wordt uitgezonden op de Amsterdamse televisiezender AT5. Iedere keer heeft het een ander thema en het is verdomd interessant: de waterleiding bedrijven, het riool, De Nederlandsche Bank, de Westertoren, noem maar op.

Dit keer ging het over Vrij Zijn, logisch natuurlijk, met 5 mei in het vooruitzicht. Een groepje kinderen had in de Openbare Bibliotheek een ontmoeting met Jona Oberski. Jona Oberski heeft in 1978 een boekje gepubliceerd over zijn jeugd. Hij is namelijk joods en was drie jaar toen de oorlog uitbrak. In het boekje heeft hij, vanuit het oogpunt van een kind, beschreven hoe het is om weggevoerd te worden naar een concentratiekamp en over alle verschrikkingen die daar gebeuren. Ik heb het boekje net bij Bol.com besteld (een tientje maar!). Het lijkt mij een soort tegenhanger van "De Jongen in de Blauwe Pyama" en misschien vergelijkbaar met "Nacht" van Elie Wiesel.

Meneer Oberski kwam in Basta over als een zeer symphatieke en bescheiden man. Het was uberhaupt specaal dat hij in Basta verscheen want hij geeft nauwelijks interviews. Het volgende citaat van hem trof me:

‘In dit geval is het  heel functioneel om de persoon van de schrijver en het boek zo  veel mogelijk uit elkaar te houden.  Het is niet goed als ze het op mij kunnen  projecteren met de gedachte: Het is niet zo erg, het is toch  allemaal nog goed gekomen.’

Para-update

Ger HEEFT gevlogen, ondanks zijn hoogtevrees
Erwin komt de lucht niet is, zegt-ie ("hij is te vet", hoorde ik roepen op de achtergrond).
Richard ligt de hele dag al te slapen.
Over Robin hoorde ik niets maar die staat dan wel weer heel stoer op de laatste foto.

Afb000Afb001 Afb003

Afscheid

U weet dat het allemaal een beetje een zooitje is op mijn werk momenteel. De bank is overgenomen en in stukken geript en mijn gedeelte is aan de Schotten verkocht. Mijn oude baas heeft net voor kerst de beslissing genomen om weg te gaan, wat ik heel erg vond. Anyway, nieuwe ronde, nieuwe kansen, moet je maar denken. Maar het deed allemaal wel vreselijk pijn, zo’n mooi bedrijf in één keer vermorzeld.

Vol goede moed ging ik verder, maar die moed is me even in de schoenen gezakt. De een na de andere collega gaat weg en gisteren was het me even te veel. Mijn meest favoriete collega P. kwam vertellen dat ook hij weggaat. Hij stond het nieuws bij de analisten te vertellen en ik kwam er even bij staan. Ik zei dat k het vreselijk vond en de tranen schoten in mijn ogen. Toen P. even later bij me kwam staan om zijn verhaal nog even te doen werd het me even te veel.

Het is niet leuk om de mensen waar je het al een tijd leuk mee hebt en die je dierbaar zijn geworden te zien vertrekken.Ik ben gisteren ook maar wat eerder weggegaan, ik trok het gewoon even niet meer, kon me niet meer concentreren, het interesseerde me even niets meer. Maandag is er weer een dag, moet je maar denken.

Paragliden en een volle neus

Erwin is dit weekend paragliden. Met zijn broers. Na mij de hele week enge filmpjes te hebben laten zijn van crashes en bijna-crashes zijn ze gisteren weggereden met de caravan van Robin achter de auto. Natuurlijk hoefde er geen plek op een camping ozo besproken te worden ("We parkeren wel ergens"). Groot feest natuurlijk. Ze wonen nogal ver van elkaar en hebben het druk, dus dit soort weekendjes komen er haast nooit van.

Ik heb dus het rijk alleen en ben heel wat van plan. Toch lastig, dat ik werkelijk snot- en snot verkouden ben. Met geen mogelijkeid kan ik me meer dan 10 meter vanaf de keukenrol begeven. Ik red het nog net als ik terug ren. Maar ik WIL even shoppen, ik WIL even zonnenbanken,  ik WIL even terassen in de zon. Maar ik MOET ook komende dinsdag beter zijn, want dan gaan we naar Frankrijk. Dat riekt dus naar de gulden middenweg…

Afb010 Deze kreeg ik vanmorgen in mijn mobiel. "Het was wel koud vannacht", stond erbij… Wel een mooi plekje. Zouden ze nog een moonlight skinny dipping party gehouden hebben?

Hard core cabrio

StrepsilsHet is weer zover, ik leer het ook nooit. Twee dagen met temperaturen van boven de 12 graden en in plaats van dat ik nou een sjaal omdoe en een pet opzet… Nee, Hélène gaat meteen hard  core convertible. Jasje uit, haren in de wind. En hoppa. Weer keelpijn. 

Ook lente…

Tietuh_2