Maandelijks archief: december 2008

CaCO₂

CaCO₃(s) + 4 C(s) CAC₂(s) + 3CO(g) ; calciumcarbide: het klinkt allemaal zeer wetenschappelijk maar het is gewoon iets wat heel hard KNAL doet. Je stopt een brokje carbid in een blikje, spuugt er eens flink beetje overheen zodat er gas vrij komt (dit is wetenschap hè, een echte chemische reactie). Deksel stevig vastmaken en aansteken.

Dsc_6420 Dsc_6425 Dsc_6423

Dus, KNAL en
Happy_new_year

Advertenties

Cat on a hot tin roof (maar dan anders)

Oh, en de honden liepen op het dak (KLIK).

Krabben van binnen

Slapen_in_de_autoMaandagavond vertrokken we naar Frankrijk. Het plan was om door te rijden tot we moe waren, een paar uurtjes achterin de auto tukken en dan door naar Hank en Ewald. Het goede nieuws is dus dat we langer zijn dan we denken. Want ik dacht echt dat we languit achterin de auto konden liggen. Het is tenslotte een stationwagen. Toch? Helaas. Maandagavond om elf uur wrongen we ons in een bochtje achterin de auto. "Ga es recht liggen", "Ja ho es, ik kan niet verder…". Inmiddels was het al far below zero, dus dekbedje erover heen en knorren. Wat niet echt van harte ging want: "Ga es recht liggen", "Ja ho es, ik kan niet verder…" Om uiteindelijk na een uur of vier wakker te worden met de ijsbloemen aan de binnenkant van de ramen. Het was -8. Man. We hadden wel dood kunnen vriezen.

Dinsdagavond barstte de Eindejaarsroes al licht los in het kleine huisje van Hank en Ewald. ’s Middags hadden we bedacht om ossenhaas met truffelsaus te maken en zelfgemaakte frieten (want dat is ook groente…). De Fransen hadden echter massaal truffels ingekocht voor de feestdagen dus besloten we het menu om te gooien naar foie gras (jaja, dieronvriendelijk blablabla maar soms mogen de principes even de kast in).

Dsc_6442_2 Hoe decadent wil je het hebben: een paar flessen bubbels, friet, saus van crème de cassis en plakken gebakken eendenlever. En mayo van de Euroshopper omdat dat gewoon de lekkerste is. Met als gevolg dat we, zonder het van elkaar te weten, met zijn allen hartkloppingen hadden van het übervette maar überlekkere eten, de voorraad Maalox aangevuld dient te worden en het ontbijt een karig stokbroodje kaas werd. Even de cholesterol weer wat afzwakken. Man. We hadden ons wel dood kunnen eten.

En woensdagavond-aflevering volgt morgen. Waarin we waarschijnlijk rijst eten (om het overschot aan cholesterol een beetje recht te trekken), toch de ossenhaas hebben ontdooit en we Franse spinazie aanzien voor paksoi.

Gewoon even naar het Museumplein

Eerste kerstdag grepen wij aan om eens lekker te gaan schaatsen op het Museumplein. Het is een prachtige lokatie voor een ijsbaan, met het Rijksmuseum op de achtergrond. We hesen de jongens in een paar feloranje glijders en namen zelf maar eens een warme chocomel op de goede afloop, want kolere, wat was het koud.

Dsc_6329 Dsc_6411Dsc_6388

Vandaag was het weer prachtig schaatsweer en Q&L hadden weer goesting om naar de schaatsbaan te gaan. Goed te begrijpen maar wij hadden echt geen zin om weer een uur te gaan kleumen in de kou. "Dan gaan we toch met de tram," zeiden ze. Erwin en ik keken elkaar aan. Zouden ze het durven? Ze gaan dan wel in hun eentje naar het plein enzo, maar verder zijn ze nog niet geweest Buitenspelen in Amsterdam als je op 6-hoog woont is heel wat anders dan thuis. En Amsterdam is toch wel wat anders dan BergenOpZoom. Maar ja, Q is wel 13… We besloten ze, via de weg die de tram gaat, naar het Museumplein te brengen. Centen mee om schaatsen te huren, iets te drinken te kopen en een tramkaart voor naar huis. Hockeysticks onder de arm en daar gingen ze. Erwin zei stoer dat hij het niet zo spannend vond (jaja…).

(twee uurtjes later)
En ze zijn weer thuis. De barre tocht met de tram terug naar Osdorp is gelukt. Ik wilde dit nog niet eerder opschrijven want ik was bang dat ik ze zou jinxen en ze nooit meer thuis zouden komen…

Fabulous at 40

Contact met je lezerspubliek is natuurlijk heel leuk. complimentjes all over de place (zei zij blasé) maar soms krijg je klachten. Gisteren zat ik heel gezellig kerstavond te vieren met de schoonfamilie en daar kwam het hoge woord eruit: waarom heb je niet over mijn verjaardag geschreven? Tssss. Je vraagt toch ook niet aan Jan Wolkers of hij even een verzoekje wil schrijven? Zucht. Het leven van een schrijver gaat niet over rozen. Maar goed dat ik zo bescheiden blijf haha. Eigenlijk was de reden was doodeenvoudig. Omdat ik een writers block had. Dat komt in de beste families voor. En omdat mijn hoofd zo vol zat met werk dat er geen plek meer was voor een blogje. Dus <<zet even haar Jan van Veen Candlelight stem op>>: Deze is voor jou Joos…

Fabulous_40_2 Josie, mijn schoonzus werd 40. En 40, the big 4-0, het bereiken van de jaren des onderscheids, dat moet gevierd worden. Haar hechte vriendinnenclub had bedacht dit moment te vieren met een high tea met vriendinnen en schoonzussen. Ik ken Josie nu zo’n vier en half jaar en als iets niet bij haar past is het wel een high tea. Sterker nog, ik heb Josie nog nooit thee zien drinken. Ik zag de blik in haar ogen: kennen mijn vriendinnen me nu echt zo slecht? Anyway: we hadden thee, scones, komkommersandwiches, een hoop lol en we keken verlangend naar de fles rosé achter de bar.

Na de high tea begon het echte werk: voor de deur stopte een gigantische stretched limo. Josie kon haar ogen niet geloven. We stapten met zijn allen in en voor iedereen goed en wel zat ging de champagne al open. De reis voerde naar Schagen. Als een filmster stapte Josie uit de auto, een glas champagne in haar hand en ontvangen door een storm van confetti. Ik kreeg er bijna spijt van dit ik mijn verjaardag nooit vier…

En ik zou zo graag een foto van het feestje willen hebben, dus als Robin dit leest: pleazzzzzzz?

Moetje

Wat is het toch met die kerstdagen dat je zoveel moet?

KoekjesVanavond bij vrienden eten (ja, die mensen die dachten dat het handig was om naar Nederland te verhuizen waardoor wij geen vakantie adresje in Luxemburg meer hebben. Bedankt nog, jongens); morgenavond broodjes met soep bij de schoonfamilie; donderdag komt mijn moeder bij ons eten; vrijdag… hee, vrijdag hebben we helemaal niets <<maakt een rondedansje>>. Dus moeten we lui op de bank liggen en films kijken en heel verdrietig zijn omdat de jongens zaterdag alweer naar huis moeten. Zaterdag moeten we de jongens weer naar BergenOpZoom brengen, zondags moet ik de tassen pakken voor dinsdag want maandag komen er vrienden eten en dinsdag moeten we naar Frankrijk. En daar komen we pas zaterdags weer vandaan.

Wat een rotleven heb ik toch.

Weer geen kerstboom

Bijna het einde van 2008. Wat een prachtig jaar, numeriek gezien. Want ik heb het niet zo op oneven getallen alhoewel dat zuiver gevoelsmatig is en en totaal niet gestaafd is op wetenschappelijk onderzoek.

Persoonlijk was het alweer een fijn jaar: gelukkig in de liefde, coole (en lief natuurlijk maar dat klinkt weer niet cool…) stiefkids, een fijne plek om te wonen, nog steeds een baan met leuke collega’s (want ze lezen mee haha): kortom, ik ben een gelukkig mens.

Met de wereld ging het natuurlijk een stuk minder: het klimaat gaat naar de kloten (alhoewel dat ook relatief is: ik ben nog steeds vóór palmbomen aan Zandvoort beach) en de economie ligt op apegapen.

Anyway: het is tijd voor goede voornemens. En dat is een van mijn slechte punten. Een goed voornemen werkt alleen als je het ook meent. Wat moet ik me nu gaan voornemen: minder gaan eten, dat glas wijn laten staan? Wat vaker de planten water geven? Toch een keer een kerstboom nemen met kerst? Volgend jaar wel de flessen in de glasbak gooien? Erwin de keuken laten afmaken (oh nee, die is van hem haha!).

Tree_2Ik laat het leven over me heen kabbelen zoals ik dat al jaren doe. Go with the flow en het leven stuurt je vanzelf de goede kant uit, da’s mijn motto.

Ik wens u allen fijne dagen.