Maandelijks archief: februari 2009

Het cadeau

Zoals bekend koop ik de laatste tijd nogal wat kunst via internet, zei zij blasé. Mijn laatste aankoop was de Happy Wall en ik word er nog steeds vrolijk van als ik er naar kijk.

Nu kom ik al een tijdje op visite bij AnnaDenise, nou ja, op haar website dan. En dan kijk ik met een jaloerse blik naar al haar tekeningen. Ze friedelt hele Moleskine boekjes vol met vrolijk gekleurde tekeningen, waarvan je misschien op het eerste gezicht denkt: Dat kan ik ook. Op het tweede gezicht blijkt toch dat je dat niet kan. Haar werken zijn vrolijk en uniek.

Dus, toen het tijd werd om over een cadeau voor Erwin’s 44ste verjaardag na te denken, dacht ik aan AnnaDenise. Want ja, wat geef je iemand die alles al heeft en die eigenlijk het liefst niets krijgt maar liever geeft. Dus ik mailde naar AnnaDenise en vroeg of ze iets kon maken voor mij. Van vier figuurtjes: een mannetje met een kale kop (da’s Erwin), een vrouwtje met donker krulhaar (dat ben ik) en twee jongetjes (Q&L). Het moest een gevoel van liefde, vrolijkheid en geluk uitstralen. En verder mocht ze het helemaal zelf weten.

Annadenise_3 En dit is het resultaat. Ik denk dat ze mijn weblog nog wat heeft uitgepluist want de figuurtjes hangen ondersteboven aan een waslijntje en er zit een kat bij. Da’s Joep dan, denk ik.

Ik was best nerveus wat Erwin ervan zou vinden, want die is niet zo into dit soort dingen. Wat kan je je vergissen hè, hij vond hem prachtig!

Hoe leuk is de Elzas – deel 2

Want ik was natuurlijk totaal verblind door het prachtige vakwerkhuisje. En de sauna. En de mooie ouderwetse groene tegelkachel. En dat choucroute zoveel lekkerder klinkt dan zuurkool. En ze daar de hele dag riesling drinken en Quiche Lorraine eten. Klinkt mooi, hè?

Dsc_6933 Dsc_6883 Dsc_7090Dsc_7091

Dus had ik natuurlijk totaal niet nagedacht over wat er in Gottes naamte doen is in Gottesheim. En sloeg mij opeens de schrik om het hart.Want wij vermaken ons wel met bovengenoemde maar we hadden Q&Lnatuurlijk ook mee.

Maar met een Elzasboekje van de ANWB op zak was ik alweer iets geruster. Het stikt er namelijk van de kastelen en ruines en enge ondoorgrondelijke bossen. Dus reden we van kasteel naar sneeuwhelling naar bos. Speelden we in de hooiberg. Aten weappeltaart bij enge mannen die leuke denkspelletjes op de bar haddenstaan. En gingen we naar Straatsburg en lieten we de mannen hun weg zoeken met een GPS. En speelden we bilart in deplaatselijke kroeg. En wilden we naar een concentratiekamp, voor deeducatie zeg maar. Maar was ik stiekem wel een beetje blij dat hetgesloten was. Toch raar, vroeger mocht je er niet uit, nu mochten we erniet in.

En voor een fijn foto-overzicht, zodat het is alsof u met ons mee was, klikt u HIER!

Hoe leuk is de Elzas – deel 1

Wat doe je als je net op vakantie bent en je bij de eersteplas/kofiestop een dood uiltje vindt?
Wat doe je als je TomTom het bericht "Uw huidige bestemming ligt buiten het bereik van deze kaart"geeft?
En als je bij je huisje aangekomen ziet dat er in de aanlendende percelen tuberculose (althans zo gokten wij) is geconstateerd?

Dsc_6880  Dsc_6882_2 Dsc_7094

Dan steek je de haard maar eens lekker aan, gaat op zoek naar de sauna en open je dat pak Kronenburg dat je net in je supermarkt gescoord hebt.

Man wat was het weer leuk. Het feit dat we tot drie keer op een rij uit eten wilden maar de restaurants gesloten waren werd natuurlijk de running gag of the week. Wat ruimschoots werd goedgemaakt door het prachtige verjaardagscadeau voor Erwin (met dank aan AnnaDenise (klik op Shop) maar daarover later meer) en en meer dan geslaagd etentje met voor Levi een levensgrote omelet en een potje schaak met in de kachel gegaarde escargots als afsluiter.

Dsc_7087_2 Dsc_7245 Dsc_7175

En…

… morgen mijn laatste werkdag. Nee, niet voor het echie natuurlijk. Dan zou ik niet zo vrolijk zitten bloggen. Nee, ik ga lekker op vakantie. Even een weekje rust voor mijn collega’s. Want die zijn mij natuurlijk ook wel eens zat. Steeds die bijdehante opmerkingen en dan maar weer scherp moeten pareren. Het valt niet mee om mijn collega te zijn kan ik u zeggen.

Dus gun ik ze een weekje rust en zoek ik mijn heil in de Elzas. Alles om de lieve vrede op het werk te bewaren natuurlijk.

Last FM

Last_fm_2Aanrader voor als je je I-Tunes een beetje zat bent. Last FM. Type je favoriete genre in (disco, reggae, motown etc) of je favoriete artiest. Last FM zoekt dan muziek die bij dat genre hoort. Makkelijk en vooral verrassend. Ik werd vanavond via de tag Disco vanaf "Knock on wood" via de Jacksons naar de Scissor Sisters gebracht. Erg prettig!

Hoge vla festival

VanillevlaErwin krijgt het lichtelijk benauwd van zoveel dames die graag een bakje hoge vla willen hahaha!

DUF duf? Dûh…!

Lezen is suf, voor nerds, "moet-ik-al-op-school", dyslexie, you name it: er is altijd wel een excuus te verzinnen om niet te hoeven lezen. Zeker als je een puber bent en meester in het bedenken van ontwijkende antwoorden.

Ik begrijp daar niets van: lezen is leuk, het boek kan me niet dik genoeg zijn. Ik word door Erwin en de jongens dan ook steevast een beetje meewarig aangekeken als ik (alweer) met een dikke stapel boeken binnen kom. Het is dat ik verder wel redelijk cool ben (kuch!) anders zat dat nerd-predicaat allang op mijn voorhoofd geplakt.

Anyway: mijn queeste is om de jongens ook aan hetlezen te krijgen, want, gezegend met een fijne dyslexie, zijn ze daarallebei niet dol op. Ik kocht boeken die ik zelf vroeger retespannendvond (Kruistocht in spijkerbroek, Oorlogswinter, Koning van Katoren) ofhedendaage kinderhorror (Dolfje Weerwolfje). Ik kocht een prachtigjeugdboek over het heelal door de dochter van Stephen Hawkinggeschreven. Tot nu toe ben ik de enige die ze leest.

Q zei laatst dat ik alles zou doen om hem maar aan het lezen te krijgen. Hij heeft gelijk. Ik zou hem zelfs de Playboy geven als ik niet zeker wist dat hij dan alleen maar naar de plaatjes zou kijken haha!

Duf_2Maar er is hoop. Via de website van Maartje Kuiper, de kunstenares van mijn Happy Wall print, wilfde ik naar www.duf.nl. DUF is een onafhankelijk gedurfd boektijdschrift wat één keer per jaar uitkomt. Driehonderd pagina’s dik. Met verhalen en artikelen over alles wat pubers interesseert: vriendschap, boosheid, gamen, gezichtsbedrog, hangjongeren, lastige ouders, wetenschap, kunst, liefde en sex. Geen boek om de hele dag in te zitten lezen, wel een boek dat je pakt als je je verveelt. En dat is precies wat de makers van DUF voor ogen hebben. Maar het werkt! Q pakt het af en toe en leest! Dus ben ik blij.

Bovendien zijn de DUF boeken net kleine kunstwerkjes, 300 bladzijden vol collages, strips, prints en op een fantastische manier ge-layout. Maar ik ben natuurlijk de enige die dàt interessant vind…

Duf2 Duf3 Duf_4