Maandelijks archief: juni 2009

Hoe krijg je een schrijver aan het schrijven?

Hoe krijg je een schrijver aan het schrijven als het enige dat hij op dit moment belangrijk vindt is dat zijn verkering wint met de Vivablog Webstrijd? Nou ZO dus. Stemt u ook even op Robin? Ze is echt leuk.

STEM!

Advertenties

Nieuw huisdier

Dsc_9707Meet Billy de Bidsprinkhaan, het nieuwe huisdier van Q&L. We vonden vanmiddag nog even de tijd om snel langs Artis te crossen (lekker makkelijk met zo’n jaar-abo’tje!). En daar geven ze bidsprinkhanen weg. Ze vormen een ware plaag in de vlindertuin waar de verzorgers regelmatig leeg-gesuckte vlinderlijkjes aantreffen. Verdelgen is geen optie dus worden ze aan kinderen meegegeven. Ook fijn voor de ouders… Billy eet vliegjes, krekels, blijkt niet van mieren te houden, moet af en toe met water besproeid worden en wordt niet ouder dan een jaar. Als hij dat al redt haha. Anyway, Billy woont bij de jongens in Bergen op Zoom en hopelijk is hun moeder net zo blij met deze nieuwe aanwinst als de jongens.

Taste of Amsterdam

Donderdagavond bezochten we Taste of Amsterdam, hèt culinaire evenement van deze zomer (volgesn de organisatoren dan hè). Mijn verwachtingen waren niet al te hoog gespannen maar boy, was I wrong!

Prachtige witte tenten, mensen die met een glas in de hand van het ene restaurant naar het andere restaurant zwierven, groepjes vrienden hangend in het gras, twee kookscholen met masterclasses van bekende koks en restaurateurs. En de beste restaurants van Amsterdam en omgeving, dat moet gezegd worden. De kwaliteit van de hapjes was minder en je moest er behoorlijk diep voor in de buidel tasten (zei zij op z’n Hollands). Maar het geheel had een zeer internationale uitstraling en dat had ik niet gedacht.

Wij cruisten met een glas Piper Heidsieck in de hand van Vis aan de Schelde naar Le Garage (waar Joop ongegeneerd met een glas wit in zijn hand de menigte gadesloeg) naar Fifteen (helaas zonder Jamie O.) naar As en Toscanini en Ron Blaauw. Het publiek was apart: makelaars, advocatenvolk en snelle bank jongens gelardeerd met een enorme hoeveelheid gold diggers

Zaterdag stonden we alweer op de gastenlijst. Omdat een broer van Erwin gelinkt is aan de Kleinste Soep Fabriek, waren Q&L uitgenodigd voor een masterclass. Oftewel met een hele bubs kinderen steensoep maken.

Wij bezochten Piper Heidsieck nog maar eens en de mannen vermaakten zich na het soep maken prima. Met een kookschort nog voor en mijn spiegelreflex op hun buik sloerden ze bij de diverse restaurants. En kregen gratis worstjes bij As en mooie champagne glazen. Wat een feest.

En nu zijn ze multiculti bezig op het Sloterplas Festival. Ik heb geen idee hoe laat ze thuiskomen…

Dsc_9500 Dsc_9517 Dsc_9525

Dsc_9514 Dsc_9556 Dsc_9566

Dsc_9603 Dsc_9607 Dsc_9618

Dsc_9627 Dsc_9640 Dsc_9647

En voor nog meer foto’s: KLIK!

Waar laten we de Wanda’s?

Goudvissen_hotelHet nadert. De zomer vakantie. Drie weekjes lekker niets. Drie weekjes met Q&L (yay!). Met één prangend probleem: waar laten we de Wanda’s? Vorig jaar waren ze natuurlijk sjiek op vakantie in Amsterdam Zuid, maar wat doen we dit jaar? Het is namelijk zó last season om twee keer naar dezelfde bestemming te gaan.

Tot mijn oog viel op de nieuwe service van Schiphol: het goudvissen hotel. Of zouden stiff-upper-lip-guppen daar niet welkom zijn?

Waarheen?

"We gaan in september een weekendje naar Genk."
"Gent? Leuk zeg."
"Nee, Genk. GenKKK!"

Inderdaad, ik had er ook nog nooit van gehoord. Maar ik kreeg een nachtje hotel aangeboden en in mijn nimmer aflatende zucht naar het onbekende (oh adventurous me…) koos ik voor Genk. En niet in het minst omdat daar een geweldig restaurant zit. En ja, er zal wellicht ook wel wat cultureels te doen zijn.

Old man to the rescue

Erwin kreeg niets voor Vaderdag. Logisch, want Q&L zijn er aankomend weekend pas weer. Om toch een feestelijk tintje aan de dag te geven besloten we onszelf te trakteren op jaarkaarten voor Artis. Yay, Artis! Mijn favo dierentuin, zeker nu met die geweldige vlindertuin.

Waar overigens wat consternatie ontstond. Een blijkbaar nogal bijzondere vlinder was ontsnapt en was aan het rollercoasteren door de cafetaria. Vangen lukte niet. Blinde paniek all over the place. En net toen het Hoofd Vlinderbewaking de bus DDT maar wilde pakken landde de vlinder op het voorhoofd van een oude man. En bleef zitten. De oude man schuifelde, met wandelstok en al, door de cafetaria naar de deuren van de vlindertuin en bracht het arme beest veilig thuis. Toen de oude man weer terugkwam in de cafetaria hief hij triomfantelijk zijn wandelstok in de lucht en ontving een daverend applaus. Who says dat dierentuinen saai zijn?

Moe van Marlies

Vandaag kreeg ik een uitnodiging om naar een sample sale van Marlies Dekkers te gaan. Wow, Marlies… en dan voor Hunkemoller prijzen! Helaas, niet voor mij. Ik heb heus wel eens met een Marliesje in mijn handen en om de tieten gestaan, volkomen suf gekletst door de media en vriendinnen. En ja, de borsten zitten stevig en hoog maar oh oh oh het is zo jammer dat je hele decolleté verstopt zit in al die stof. Er blijft niets meer te zien over.

Bovendien, sinds ik op een verjaardag ergens in de kop van Noord Holland was en alle plattelandsdames daar zag zitten met het bloesje vèr open om de beroemde Marlies bandjes maar te showen, had ik al gegeten en gedronken. Sindsdien staat Marlies staat op hetzelfde niveau als de iPhone en de Birckenstocks: iedereen heeft het al dus hoef ik het niet meer.

En, niet te vergeten, Marlies is dikke mik met Heleen van Royen, en u weet hoe ik over Heleen denk… KLIK! en KLIK! ).