Maandelijks archief: juli 2009

Lekker op vakansie

Zo, het "thuis" gedeelte van de vakantie zit er bijna op. Morgenochtend vliegen we om half zes naar Lanzarote. Het voelde de afgelopen dagen al echt als vakantie: elke ochtend heerlijk uitslapen, rustig ontbijten en dan verzinnen wat we gaan doen.

Naar het strand, want Q moest natuurlijk even zijn skimboard-skills laten zien (en gluren naar de surfer girls die aan het douchen waren):

Dsc_9957 Dsc_9915Dsc_9935

En natuurlijk naar Harry Potter. Meesterlijk en vol snelheid gefilmd. En nee, Kimberly hoefde echt niet te huilen toen bleek Perkamentus echt dood was (ik had al gehuild bij het boek dus ik was gelukkig voorbereid).

En naar Barry-die-op-een-woonboot-woont. Die hij aan het verbouwen is. Niets is zo leuk als met boormachines, nietpistolen en ander cool gereedschap je eigen pijltjesschieter te bouwen terwijl wij Barry van het werk hielden.

ClosedDus..
arriverderci
hasta luego
en wat dies meer zij.

Wij zijn even niet bereikbaar…

Advertenties

Voorbereid

Dsc_9871_2Lieve Kimberly,

Kom je maandag wel met de auto?
Deze stapel ligt namelijk op je te wachten.

Liefs, je coole tante

боится балет (Bang voor ballet)

Mensen die mij persoonlijk kennen geloven het wellicht niet, maar ik heb, toen ik nog een kleine Hélène was, op ballet gezeten. Eerst bij een mevrouw thuis en daarna op de Nel Roos academie. maar toen ik voor mijn verjaardag een roze pakje met een tutu en roze balletschoentjes met satijnen linten kreeg was voor mij de lol eraf. Een enorm verlies voor de balletwereld, dat begrijpt u.

Ballet_2 Anyway, Erwin en ik waren uitgenodigd om met de oma van Q&L naar het ballet te gaan. Het Kirov ballet (inmiddels omgedoopt tot het Mariinsky balet) deed een serie voorstellingen en wij gingen naar "Romeo & Julia".

Ik was een beetje sceptisch, mede door mijn enorme aversie tegen musicals. Ik word heel kriegel van mensen die op de meest onmogelijke tijdstippen in gezang uitbarsten. Hetzelfde heb ik met die ierse dansgroepen. Ballet is iets heel anders, maar toch. Oma was vroeger zelf balletlerares en gidste ons door de diverse plié’s, pas de bourrées en arabesken heen. En jawel, ik raakte volkomen verkocht door de enorm hoog springende dansers, de prachtige gebaren en het tragische verhaal. Want boy oh boy, wat gaan er een hooop dood in dit ballet.

Na de voorstelling besloten we in Neva, de bar van het nieuwe Hermitage museum, wat te drinken. Ik vind dat wel bijpassend: russisch ballet met daarna een russisch drankje. Met natuurlijk пища которую едят рукамиr (da’s russisch voor borrelhapje).

Ballet3 Ballet2 Dood

Soep om te slurpen

Ramen_girl The Ramen Girl, een slap verhaal met huilebalkje Brittany Murphy. In het kort: meisje reist haar vriend achterna naar Tokio. Vriend maakt het uit. Meisje verdrietig (huilen). Meisje krijgt lekkere soep (ramen) als troost en leert Japanse lover kennen. Meisje beetje blijer en besluit dat ze ramen wil leren koken. Meisje wordt uitgekafferd door de kok (weer huilen) en moet eerst schoonmaken en hoofd helder krijgen (weer huilen). Japanse lover vertrekt naar buitenland (weer huilen). Meisje wordt uiteindelijk beste maatjes met kok, leert ramen maken en opent eigen restaurant. Japanse lover komt terug (en ja hoor, weer huilen).

Ramen Maar het verhaal over de soep is wel prachtig en dus een prima excuus om vanmiddag bij Wagamama te gaan lunchen. Ik een seafood ramen (met veel inktvis en garnalen) en hij een Chili Beef ramen (ook huilen maar dat was omdat het nogal pittig was). En het leukste van ramen is dat je eerst de soep met stokjes leeg eet en dan de bouillon opdrinkt. En ja, je mag je ssssssslurpen.

Souvenir van een marinier

Erwin, de mazzelaar, heeft deze week al vrij. Gisteren was hij goed bezig. Hij deed boodschappen en wat klusjes en toen ik thuis kwam was hij al bezig verse pasta te maken. Oeh, ik had hem haast voorgesteld om te stoppen met werken en huisman te worden. En dan zou ik hem Henny noemen.

Vandaag ging het faliekant mis. In plaats van thuis te zitten sikkeneuren ontving ik om half tien een sms dat hij onderweg was naar Nijmegen. Even wat mariniersvrienden opzoeken bij de Vierdaagse. En rond half een uur belde hij, met een oorverdovend feestgedruis op de achtergrond, dat hij met de mannen bier stond te drinken. Hmm. Ik eiste op zijn minst een souvenir van een marinier. En dat schijnt hij nu te hebben gescoord. Laten we hopen dat het niets besmettelijks is haha!

21072009734_4Update 22:20uur: Het was een schouderding, zo’n hulsje dat je om een bandje op je schouder doet. Jemig, dit klinkt wel heel girlie…

<<even googlen>>

Een epaulet! Dat is het. Van een sergeant. Hoe cool is dat!

Na na nanaa na!

Niet dat ik u jaloers wil maken hoor, maar over vijf, 5, V, cinco dagen heb ik vakantie. Yay! En voor de achterblijvers, die het fort moeten verdedigen, zeg maar, heb ik een fijne leestip.

Roeping_2"De Roeping" van Inger Ash Wolfe.
Eersteklas pageturner.
Vier sterren in de Detective & Thriller gids van Vrij Nederland.
Driehonderdeenenvijftig bladzijden op het puntje van je stoel.
En geen goed idee als inslaapvalbedliteratuur

De waarheid over Jan Smit…

… is haast niet te achterhalen. De Volendamse kapster had helaas vrij vandaag en de rest houdt zijn mond stijf dicht. Ja, iedereen vindt "de moeder" een vreselijk wijf maar het wat en hoe… het blijft een mysterie. Wie ging er het eerst vreemd, pikte Liza Wim inderdaad van een vriendinnetje af, heeft Yolanthe echt het huis van Jan leeggeroofd? We zullen er nooit achter komen.

Maar, zit mijn haar niet F A N T A S T I S C H?