50 Gram

Vandaag kuierden we op ons gemakje door de Haarlemmerstraat en -dijk. Even binnengluren bij Papa Bubble, waar ze net snoepjes aan het maken waren, langs café De Blauwe Druif ("nee, nog te vroeg voor een biertje"), bij de Portugees naar binnen want er lagen heerlijke Pastéis de Belem in de etalage.

Op de weg terug zocht ik eigenlijk naar een van mijn favoriete restaurantjes, Da Noi. Vreemd, het zou toch ergens in het stuk waar we nu liepen moeten zitten. Erwin kreeg trek en wat een toeval, we liepen net langs een terrasje waar de mensen flinterdunne pizza op hun borden hadden liggen. We liepen naar binnen en ik keek om me heen. Hè? Ik liep weer even naar buiten en ja, ik moest het toch goed hebben. Ik vroeg aan het meisje achter de toonbank of dit niet het pand was waar Da Noi vroeger zat. Ze beaamde dit en voegde eraan toe dat Da Noi al sinds april gesloten was. Ik was even van de kaart, een paar van mijn prettigste eetervaringen had ik bij dit kleine restaurantje met nukkige eigenares beleefd. Maar we waren van harte welkom zei ze en schoof ons richting het tafeltje waar we ook zaten toen we onverwacht Da Noi waren binnen gelopen, zo lang geleden.

En ja toen… heerlijk antipasti met een dunne focaccio erbij. Daarna twee pizza’s, net zo dun als de foccacia. Kraakvers en overheerlijk. De kok kwam er even bij staan en ik vertelde hem dat vanaf nu hij de heerlijkste pizza’s maakte. En hij vertelde zijn geheim. Zo simpel. Vijftig gram minder deeg per pizza. Èn het deeg goed laten zwieren. Oh, en ze heten De Pizzabakkers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s