Maandelijks archief: juni 2010

Nu begint het pas

OK, het is nu wel duidelijk. De hele verwerking van mjn moeders overlijden moet nog beginnen. Niet dat ik me daar niet bewust van was, hoor. Maar ik was te druk met regelen, crematie, haar huis, financiën. Lekker op de automatische piloot, zorgen dat alle schaapjes op het droge zijn. En da's nu allemaal geregeld.

Erwin vroeg van de week of die rekening voor de crematie al overgemaakt was. Die slingert een beetje op tafel, zeg maar, waiting to be processed. Ik vertelde hem dat dat niet lukte. Hij keek een beetje vreemd, er staat immers gewoon geld op de rekening? En terwijl mijn ogen bijna overliepen vertelde ik dat ik het gewoon niet kan. Ik krijg het niet voor elkaar om dat ding te betalen. Want dan erken ik dat ze er niet meer is, dan is het echt voorbij. Van de week hoorde ik dat de man van een vriendin ongeneeslijk is verklaard. Ook kanker. Kutziekte, je komt er gewoon nooit vanaf, hoe mooi de vooruitzichten ook worden voorgespiegeld.

Laten we het eens over aardbeien hebben. En niet over voetbal (yay, ik heb de pool gewonnen op het werk! 0-1 voor Brazilie in de rust en dan na de rust zouden wij er eventjes over heen rollen en winnen met 2-1. Yes! Maar eh, we zouden het niet over voetbal hebben). Aardbeien dus. En niet zomaar aardbeien. Niet your average Albert Heijn aardbeien. Niet die waterige witte dingen, die alleen te eten zjn met vier scheppen suiker. Nee, deze zijn anders. Lambada's. De zonnekoning onder de zomer koninkjes. De krent in de pap. De.. nou ja, you get my drift.

Al sinds jaar en dag mag ik alleen maar thuis komen met deze über-aardbei. Soms wel zeveneneenhalve euro per bakje maar oeh. OEH! Ze redden het meestal niet tot het toetje. Opeens moet iedereen even langs de keuken lopen en casual even een arbeitje uit het bakje pikken. 

Nou is het probleem met Lambada's dat  ze a) heel duur zijn en b) heel beperkt verkrijgbaar.
en om de Lambada's een beetje meer bekendheid te geven

Het WK volgens Hélène: smoesjes!

Vanmiddag had ik voor de tweede keer vrij genomen want de buitenkant van het appartement moet worden geschilderd. Voor de tweede keer ja, want de eerste keer "kwam er iets tussen" zei de schilder. En nu komt hij net vertellen dat ze niet kunnen omdat er een spoed vergadering is. Jaja, als Nederland moet spelen zeker. Nou ja, als hij even doorschildert kan hij de tweede helft gewoon zien hoor!

Hmz, werkmentaliteit van tegenwoordig…

Het WK volgens Hélène: Noord Korea tegen Portugal

"Als we jullie nou met 7-0 laten winnen, krijgen wij dan politiek asiel?"

Het WK volgens Hélène: voetbal is emotie

Wat is een WK zonder analyses? Laat ik dus eens kritisch kijken naar mijn voorspellingen van de afgelopen dagen. Alle teams hebben nu gespeeld.

Van de veertien wedstrijden had ik er negen goed gegokt. Niet slecht. Conclusie: het voorspellen van voetbal heeft dus blijkbaar niets te maken met wedstrijdervaring, voorheen behaalde resultaten en kwaliteit van de spelers. Emotie en positieve associatie zijn de key woorden geworden. Ik moet mij maar eens voor een poule-tje of wat gaan inschrijven dacht ik zo.

Het WK volgens Hélène: Your votes please…

Argentinie – Zuid Korea
Griekenland – Nigeria
Frankrijk – Mexico

Tango tegen noodles? Mijn hart gaat uit naar de Zuid Koreanen met hun doorgesneden land. Maar Maxima komt uit Argentinie. En sinds "de traan" kan ze niet meer stuk. Argentinie dus.

Crisis en Nigeria: daar kom ik mooi vanaf. Nigeria, want Afrikaans. Al vind ik op de een of andere manier Nigeria niet echt een symphatiek Afrikaans land. Maar dat geldt nu niet. Zelfs niet met de crisis in Griekenland.

De laatste wedstrijd is de moeilijkste. Want hoe moet ik kiezen?  Frankrijk is de camping van Ewald en Hanke, camembert, de prachtige kustweg tussen Deauville en Honfleur. Fijne Oud en Nieuws, barbecues aan de rivier, lekker wijn drinken en de Auchan.

En Mexico: da's het restaurant van Alex en Diane, salsa dansen met Victor, tequila, Margarita's, feesten tot diep in de nacht, inca's en olie in de golf. 

Mag ik vandaag een gelijkspel?

Duiden

dui·den -  duidde, h geduid 1 (met op) wijzen: alles duidt op een inbraak 2 verklaren, uitleggen

Oh, dit zit me al zó lang dwars. Nou ja, zo lang, sinds een paar maanden. Want sinds een paar maanden is het woord "duiden" helemaal hip. En ik bedoel niet dat "iets duidt op". Nee, er wordt een verklaring geduidt, men wil dit of dat graag duiden. AARRGGHHH!  Duiden… Wat is er mis met verklaren, uitleggen, toelichten, verhelderen?