Maandelijks archief: maart 2011

Wat een knurft ben je dan

Want wat ben je in hemelsnaam voor een #$@*! om op een recensie site alle belangrijke momenten van een boek weg te geven?

… prachtig boek met zeer uiteenlopende wendingen, Geloven in dingen die gezegd zijn en later blijken niet waar te zijn. Geloven dat de moordenaar XXX was, tot ik de laatste pagina's las en wist dat het XXX was. Geloven dat hij eindelijk gesetteld was met XXX… en  … vanaf dan begon ik te lezen, het sloeg me zo aan toen XXX stierf, toen XXX stierf…

Ik word daar zo pissig van! Mensen lezen recensie sites om uiteindelijk de keuze te maken om juist dat boek te gaan lezen en niet om… nou ja. KWAAD kan ik hiervan worden!

(Ik heb de namen maar even omgezet in XXX'jes. Voor het geval u nog een vreselijk goed boek wilt lezen…)

Advertenties

Leesweer

Met zulk zonnig weer en met twee van die geweldige boeken op mijn electronische leesboek (haha) viel er weinig anders te doen dan in de zon te zitten lezen:

Sorry Boek_engelen "Sorry" van Zoran Dvrenkar en "Een stil geloof in engelen" van R.J. Ellory.

En potdorie, net zoek ik de exacte spelwijze van die laatste schrijver en zie ik in een recensie hoe het eindigt. Man man man. Nu kan ik wel ophouden met lezen…

En daarom is dat.

DSC_5088 Ik begrijp nu waarom De Natuur/God/Allah/Het Opperwezen (of Darth Vader voor mijn part) het zo bedoelt heeft dat magnoliabomen lekker in tuinen groeien. En waarom stadse meisjes die op zes hoog wonen dus niet moeten denken dat ze dat soort takken zonder enige consequenties in huis kunnen halen.

Wat een klere zooi geven die dingen zeg!

Zebrahondje

AardbeiZe zijn er weer! Lambada aardbeien. Reteduur maar o zo lekker. Ik heb mijn eerste doosje al weer gehaald en het zal zeker niet de laatste zijn.

Mmmmmm!

Niet echt mijn ding

Oh, het publiek in de Stadsschouwburg in Amstelveen. Voor fijn ouderwets kijkplezier hoef je geen kaart voor een voorstelling te hebben. Je nestelt je eenvoudig op een van de niet zo comfortable banken en laat het volk aan je voorbijkomen. Veel grijze dames, maar niet de types met de paarsgespoelde haren, omajurken en dunne ceintuurtjes. Nee, struise vrouwen met kordate stappen: ik ben niet zielig oud aan het worden, ik ben niet bejaard, ik ben een senior burger and proud of it!
 
Dit zijn dames met kekke jasjes, schoenen met iets te moderne hakken, zelf-gekeramiekte knopen aan het vest met uitwaaierende panden. Korte kapsels, rode of paarse hoekige brilmonturen. Felrode lippenstift. De dames die zeggen: "Gek mens ben ik he!". De dames worden veelal begeleid door vriendinnen en heel af en toe door hun echtvriend, waar ze dan hun echtgenoot of partner mee bedoelen, die stevig aan de hand wordt meegenomen. Oudere mannen die zich hip in een jeans hebben gewrongen en overhemden met kleine motiefjes dragen met daar over heen een colbert jasje in een tweedachtige stof. Een sjaaltje dubbelgeslagen om de nek geknoopt.
 
Ik had me enorm verheugd op de voorstelling van Paulien Cornelisse. Haar boekje (Taal is zeg maar echt mijn ding) is supergrappig en de stukjes die ik op YouTube had gezien van haar vorige show deden me meer dan glimlachen. Ik was bijzonder blij dat ik nog aan kaarten kon komen voor de voorstelling in Amstelveen. Maar schrijven is meer haar ding dan theateren, althans bij deze voorstelling. Hoewel dat dan weer mijn ding kan zijn; er kwamen regelmatig lachsalvo's uit meneer naast mij. Maar dat kon heel goed zijn omdat hij zo in het donker even verlost was van zijn kordate echtvriendin en even lekker zichzelf kon zijn.

H ♥ E

Ze worden groter

We wisten dat dit eraan zat te komen. Vroeg of later en het zou altijd een verdrietig moment zijn. Dit weekend gebeurde het en het gaat nog veel vaker gebeuren, ben ik bang: de jongens komen niet.
 
Het is carnaval in BoZ dus ik begrijp heel goed dat L liever thuis blijft en met zijn vrienden de stad in gaat om verkleed als dweil colaatjes te drinken en feest te vieren. Q werkt om de zaterdag bij La Place in Amsterdam maar heeft nu een baantje in het zuiden waarbij hij 50 euro per dag verdient. En dat tikt net even wat harder aan als je over een maandje of vier een brommer bij elkaar gespaard wilt hebben. Zeker als je bij je La Place baantje veel harder moet werken èn maar 4 euro per uur krijgt.
 
Ik gun het ze van harte. De jongens horen lekker te feesten en natúúrlijk denken zij er niet over dat hun vader best wel baalt als hij zijn zoons niet ziet. Sterker nog, daar horen ze helemaal niet over na te denken. Maar jammer is het wel. En stil ook.