De spin

Nadat Q al ruim twee weken onder ons dak bivakkeerde kwam ik er achter dat hij een huisdier had meegenomen

 

Ik liep op een mooie zaterdag ochtend zijn kamer binnen om zijn bed op te maken, Q was hetxa0 weekend in BoZ. Op zijn kastje stond een doorzichtige plastic bak met een geperforeerd deksel. Hij had al eens een sprinkhaan en wandelende takken gehad dus nieuwsgierig pakte ik het bakje op. Op wat boomschors na zag ik niets en ik schudde maar eens. En ja, toen zag ik het wel. Een vogelspin van minstens acht (ACHT!!!) centimeter bewoog zich. Met een ijselijke kreet zette ik het bakje terug en vluchtte de woonkamer in. Ik belde Erwin en deed verslag van mijn vondst. Erwin, de held en op weg naar zijn parapente vrienden, bood aan om naar huis te komen maar dat vond ik iets te veel van het goede. De rillingen renden over mijn rug toen ik het bakje weer oppakte en resoluut buiten de deur zette. Ik sms’te Q en vertelde hem dat zijn huisdier niet welkom was. “Maar het is een jonkie.” sms’te hij terug. “Hij doet niets en buiten gaat hij dood…” (Ha! dacht ik vilein). “Helaas”, meldde ik hem. “Hij blijft buiten. Volgende week gaat hij mee terug naar BoZ en anders verdijnt hij buiten in de vuilcontainer. Punt.”

 

Dat was twee weekenden geleden. En inmiddels is de spin weer terug naar BoZ waar Levi ongetwijfeld liefdevol voor hem zal zorgen. Bovendien, een gehandicapte kat, een hysterische goudvis en een handvol zoetwatergarnalen is genoeg dierentuin voor mij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s