Maandelijks archief: oktober 2011

Wolf in schaapskleren

Met de nieuw ontdekte Hipstamatic app op mijn iPhone komt de ware aard van mijn pompoen te voorschijn. Ik ben blij dat hij morgen in de soep verdwijnt…
WHOEHAHAHAAAAA!

Men neme een pompoen met een gezichtje…

Omdat het bijna Halloween is en omdat mijn allerliefste nichtje mij (16 uur geleden, sorry Kim…) via Facebook om een recept vroeg:

Men neme een fijne oranje pompoen, vanwege Halloween het liefst met een gezichtje. Schillen, pitten eruit en in stukken snijden. Olijfolie in de soeppan, uitje zachtjes fruiten. Zoete paprikapoeder erbij en meefruiten. Stukken pompoen erbij en een paar minuten meebakken maar wel blijven omscheppen. Water erbij (hoeveelheid ligt aan de grootte van de pompoen, litertje is meestal wel genoeg) en een stuk of 3, 4  kippenbouillonblokjes (de die-hards onder u en mensen met teveel vrije tijd slachten zelf een kip en maken natuurlijk even een verse kippenbouillon). Vijftien minuten zachtjes laten koken. Vuur uit en staafmixeren tot het een gladde soep is. Beetje kurkuma erbij, wat cayennepeper om de zaak een beetje op te spicen en voila, de Halloween pompoen is keurig omgetoverd tot een lekker soepje. Eventueel erbij als garnering uitgebakken stukjes chorizo.

Sting, dacht ik eerst

Maar nee, het blijkt een of andere Belg te zijn. Maar het klinkt fijn, net als Sting.

Verhuist naar WordPress

Hoera, na al die ellende met Weblog heb ik besloten om mijn geluk elders te zoeken. Ik heb mijn spullen ingepakt en en bij WordPress aangeklopt. Die zagen hoe het Weblogdrama zich voltrok en verwelkomde me met open armen. Een warm bad! De berichten die ik heb kunnen redden van Weblog kon ik moeiteloos met foto’s en al importeren en nu is het afwachten of Weblog nog met mijn archieven op de proppen gaat komen. Zes jaar stukjes schrijven is niet niets en er zitten een hoop dierbare momenten tussen. De ziekete en het overlijden van mijn vader en moeder, mijn blog heeft me geholpen dit ene plekje te geven en mijn verdriet van me af te schrijven. Al die fijne vakanties. Rare herinneringen en overdenkingen. Woede uitbarstingen, blije berichten. Die arme Joep die maar magerder en magerder werd en uiteindelijk bijna verdween. Mijn emotionele stukje over de poezenhemel dat mensen aan het huilen bracht. Alles weg.

Nou ja, Weblog zelf heeft nog hoop dat alles goed komt dus daar gaan we maar vanuit. Maar reken maar dat dit ze een hoop (betalende) klanten gekost heeft.

Ik heb niet van de yoghurt gesnoept (orginele datum 02 10 2011)

Echt niet. Eerlijk waar.

De spin (orginele datum 27 09 2011)

Nadat Q al ruim twee weken onder ons dak bivakkeerde kwam ik er achter dat hij een huisdier had meegenomen.

Ik liep op een mooie zaterdag ochtend zijn kamer binnen om zijn bed op te maken, Q was het weekend in BoZ. Op zijn kastje stond een doorzichtige plastic bak met een geperforeerd deksel. Hij had al eens een sprinkhaan en wandelende takken gehad dus nieuwsgierig pakte ik het bakje op. Op wat boomschors na zag ik niets en ik schudde maar eens. En ja, toen zag ik het wel. Een vogelspin van minstens acht (ACHT!!!) centimeter bewoog zich. Met een ijselijke kreet zette ik het bakje terug en vluchtte de woonkamer in. Ik belde Erwin en deed verslag van mijn vondst. Erwin, de held en op weg naar zijn parapente vrienden, bood aan om naar huis te komen maar dat vond ik iets te veel van het goede. De rillingen renden over mijn rug toen ik het bakje weer oppakte en resoluut buiten de deur zette. Ik sms’te Q en vertelde hem dat zijn huisdier niet welkom was. “Maar het is een jonkie.” sms’te hij terug. “Hij doet niets en buiten gaat hij dood…” (Ha! dacht ik vilein). “Helaas”, meldde ik hem. “Hij blijft buiten. Volgende week gaat hij mee terug naar BoZ en anders verdijnt hij buiten in de vuilcontainer. Punt.”

Dat was twee weekenden geleden. En inmiddels is de spin weer terug naar BoZ waar Levi ongetwijfeld liefdevol voor hem zal zorgen. Bovendien, een gehandicapte kat, een hysterische goudvis en een handvol zoetwatergarnalen is genoeg dierentuin voor mij.

Spicy literatuur voor zestienjarigen (orginele datum 24 09 2011)

Met een puber in huis heb je toch een hoop meer inspiratie!

Q moet een boek lezen voor school maar hoe krijg je iemand die lezen “gewoon stom” vind aan het lezen? Enge boeken over de tweede wereldoorlog (Nacht van Elie Wiesel bijvoorbeeld) doen hem niets. De boeken van Cody McFadyen zouden hem absoluut moeten boeien maar “het duurt zo lang tot er wat gebeurt…” Stapeldol werd ik ervan. Maar nu heeft hij het gevonden: drank, hard drugs en kinderprostitutie, dat is pas interessant.

En voordat u nu de kinderbescherming gaat bellen: het bewuste boek is Christiane F. Ik zal hem maar niet vertellen dat hij een klassieker aan het lezen is.