Iedereen. Behalve ik.

In mijn vorige blog gaf ik al aan waarom ik zoveel tijd heb om te koken. Nou, de mannen in huis kunnen nog blijer worden: ik heb voortaan de hele dag om te koken. Zeven dagen per week, vierentwintig uur per dag. Inderdaad, ik ben Toos Werkeloos.

Mijn afdeling is overgenomen door X. Ik hoorde die naam al vaker rondzingen en vond dat wel een prima oplossing. Afgelopen woensdag moest ik even bij mijn manager komen. Die vertelde dat er een deal was (hij mocht de partij toen nog niet noemen) maar dat ik helaas niet mee kon. Er was al een meisje dat roadshows coordineerde en ik was te duur door het aantal dienstjaren dat ik heb. Word je toch mooi voor je trouw even in je kont gebeten! Mijn werkgevern heeft een geweldig sociaal plan en ik krijg een aardig zakcentje mee maar dat wil ik niet. IK WIL EEN BAAN! Uit eindelijk is het een zakelijk beslissing om mij niet mee te nemen maar het voelt behoorlijk zuur. Iedereen. Behalve ik. Terwijl ik weet dat ik een van de beste ben, met hart voor de zaak. Waar je op kan bouwen. Met tranen in mijn ogen reed ik naar huis.

Met gemengde gevoelens ging ik gisteren toch maar naar kantoor. Ik moest toch door de zure appel heen bijten en mijn collega’s onder ogen komen. Super moeilijk maar toch. In de lift kwam ik een collega tegen: “Hee, goed nieuws toch!” Ik kon hem alleen maar somber aankijken en zei met tranen in mijn ogen dat ik niet mee mocht. Hij schrok ervan. Dat was wel het positieve gevoel: niemand begrijpt waarom ik niet mee mag. Woorden als onbegrijpelijk, niet netjes, ze zijn gek etc vielen. Ik moest een hoop tranen laten maar ik heb me erdoor heen geslagen. Het gevoel is alleen nog lang niet goed. Meer dan de helft van mijn leven heb ik bij de bank gewerkt.

Anyway. Wat ga ik doen met al die dagen? Ik zie er als een berg tegenop. Ja tuurlijk, lekker shoppen hahaha, maar als er geen geld binnenkomt ben je snel uitgeshopt. Ga even op vakantie zeggen anderen. Hoe? Erwin moet gewoon werken. Ik heb een kind in huis dat gewoon naar school moet. Als ik mezelf te lang aankijk in de spiegel moet ik huilen. 27 jaar. Da’s niet niks.

Advertenties

2 Reacties op “Iedereen. Behalve ik.

  1. Lieve schat, zal ik van de week even bij je langs komen voor zo’n lekkere voluto, kan ik je misschien een beetje opbeuren?

  2. Goed plan, maar ondanks alles ben ik wel nog wat dingen aan het afronden op het werk. Beetje beneden mijn stijl om zomaar weg te blivjen. Bovendien loont het misschien nog wel hahaha maar dat hoor je nog wel. Roep maar iets, donderdagmiddag ofzo?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s