Schellepies

We stonden nonchalant tegen een omgekeerd sherryvat geleund in El Rinconcillo, naar zeggen de oudste tapasbar in Sevilla. Het was beredruk, want eerste paasdag. En naar goed gebruik trekken de Sevillanen dan hun mooiste kleren aan en begeven zich en masse naar de dichtstbijzijnde bar om van tapas en sherry te genieten. Zien eten doet eten dus ik zocht de kaart af naar iets spannends en bestelde een bordje coquinas bij de norse ober in zwart/wit. “Was da?” zei Erwin. Ik haalde mijn schouders op. Geen idee. Maar vies zou het vast niet zijn. De camarero kwam aangesneld met een bordje met wat wij in goed Nederlands vongole noemden. En vijf minuten later was het op. Heerlijk.

Gisteren reed ik even naar Landmarkt. Ik moest rabarber hebben en wilde mijn kaasvoorraad aanvullen. Bij de visafdeling viel mij oog op een zakje vongoles. Met een fijn brood van Le Perron en een stukje Comte Rivoire zou dat een prima maaltje zijn.

Heel simpel hoor: het brood snijd u in niet te dikke plakken en de kaas met de korstjes eraf serveert u op een mooi bordje. De schelpjes nemen iets meer tijd in beslag: twee sjalotjes en vier teentjes knoflook snipperen en even fruiten. De vongoles erbij in de pan en omschudden. Glas wijn erbij en kort koken tot de schelpjes open zijn. Een kind kan de was doen. Maar ik heb geen idee hoe je dat in het Spaans zegt.

Advertenties

3 Reacties op “Schellepies

  1. Is de sangria op dat je opeens geen spaans meer spreekt, haha!
    ‘Un juego de niños’

  2. Sorry, die vorige reactie was dus vanmij, je zuster.

  3. Ja, haha, die had ik al gegoogled maar volgens mj klopt dat niet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s