Een glimp van Sting

Al maanden hingen ze op het prikbord: kaartjes voor Sting in de Ziggo Dome op 3 juli. Oeh , wat verheugde ik me erop . Als er iemand is die live hetzelfde klinkt als op de cd is het Sting wel. Ik hartje Sting en niet zo’n beetje ook. En dat heeft natuurlijk niet alleen te maken met het feit dat er op zijn zestigste nog verdomd fit uitziet. Ik heb Erwin maar meteen even opgegeven voor een cursusje tantra yoga.

Maar ja, 3 juli was ik al twee dagen aan het werk en hadden we ’s avonds een strategie meeting. En als je net vers binnen bent is het niet slim om meteen al een meeting te skippen. Toch, helaas voor de baas maar om 7 uur kneep ik er tussen uit. Erwin zou ik bij de Ziggo Dome ontmoeten en toen, ja, toen was het feest. Alle fijne liedjes, bekende en ook minder bekende. En oeh, wat was hij fit en die violist, ooh die violist. Hij zaagde zijn viool zowat doormidden bij”Driven to tears”. Alleen al die lange mensen. Zucht. Ze moeten dat soort mensen echt weigeren. Want wij kleine mensen, wij zien alleen een glimpje.

Om half tien was Sting klaar. Ik baalde want mijn lievelingsnummer “Fragile” was hij vergeten. Ik kon me niet voorstellen dat hij dat nummer niet zou doen. Maar de zaal smeekte om een toegift en natuurlijk kwam die er. Weer geen “Fragile”. En toen, na het laatste nummer, werd de basgitaar verwisseld voor een Spaanse gitaar en jawel… Volmaakt gelukkig ging ik naar huis.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s