Zeilles bij De Amsterdamse Zeilschool

Omdat wij deze zomer niet met de jongens op vakantie gaan komt Levi alleen de weekenden in plaats van drie weken achter elkaar. Erwin en ik werken de hele week en Q heeft zijn baantje bij Yscuypje. Aangezien ik vind dat de jongens elkaar veel te weinig zien (maar een keer in de twee weken) besloot ik dat er iets moest gebeuren.

Vorig jaar hadden ze genoten van een beginners-zeilcursus op de Sloterplas. Helaas was er toen weinig tot geen wind maar Q&L vermaakten zich prima. Na wat speuren op het wereldwijde web vond ik een cursus bij De Amsterdamse Zeilschool. Er was nog plek en ik schreef de heren in. Afgelopen maadag was de eerste dag. Ze moesten zich om negen uur melden bij de Nijlpaardsluis op IJburg, een uurtje met de tram vanaf ons huis. Vanaf daar gingen ze met de boot naar Durgerdam, waar de zeilschool haar uitvalsbasis heeft op een ouwe schuit. Erwin en ik whatsappten elkaar wel tien keer “Heb jij al wat gehoord?”. Maar de hele dag was het muisstil. Even over vijven knalde er een smsje uit mijn telefoon: “Top dag gehad, wat super geregeld van jullie! We zijn nu op weg naar huis.”

Laaiend enthousiast en met grote verhalen over rifs, overstag, gijpen en “zo schuin gingen we dat we water in de boot kregen, morgen mogen we met de trapeze” kwamen we rond half zeven binnen gerold. Ze waren naar Pampus gevaren en naar Muiden en “we mogen alles zelf doen!”. De rest van de weer was het hetzelfde laken en pak. Uitgehongerd thuis komen met grote verhalen en glimmende ogen.

Gisteren hadden we ouderkijkmiddag. Meevaren met de mannen, laten zien hoe man overboord werkt, the works kregen we te zien en mee te maken. Bovendien was het heerlijk om even in de zon op het water te zijn.

’s Avonds zouden Q&L weer terug gaan naar Bergen op Zoom. Op zich zou Levi pas zondag terug gaan en Q helemaal niet maar een vriend van Q was net zijn vader verloren dus ik vond het prima toen wij gisteravond van deze plannen op de hoogte werden gesteld. Alles was overlegd met hun moeder volgens Q&L maar niets bleek minder waar. Rond half elf ontvingen we een woedend telefoontje van hun moeder dat de heren helemaal niets met haar geregeld hadden en dat zij niet thuis was en al helemaal niet wist dat ze naar huis kwamen. En zo zat er toch nog een naar donker randje aan wat een hele mooie week was. En da’s heel jammer.

(meer foto’s HIER op Flickr)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s