Maandelijks archief: mei 2013

Herfsteten

Gewoon omdat het nog lang geen zomer is. Jemig, als het zo door gaat gaan we voor hetzelfde geld gewoon naadloos over in de herfst.

Dus niet gezellig barbecuen en lichte salades eten maar stevige, hartverwarmende kost. Zoals een fijne beef stew, gepikt van de zeer smakelijke website “Can you stay for dinner?” En dan lekker met een bord op schoot dicht naast elkaar op de bank films kijken.

Maar voor het zover is moet er gekookt worden. Kan je meteen je koude handen warmen.

Mix versgehakte tijm en rozemarijn, drie eetlepels van elk, door elkaar met ongeveer een eetlepel versgehakte salie en zet apart.

Met neme stoofvlees, rundersuccade of iets in die geest en snij er blokjes van. Even omscheppen met wat bloem en in gedeeltes bakken zodat het een fijn bruin korstje krijgt. Gaar worden is op dit moment niet van belang, dat kom later. Het vlees ook even apart zetten.

Smoor in het braadvest met een extra scheutje olijfolie een gesnipperde ui en 3 gesnipperde teentje knoflook. Een glas rode wijn erbij en even losroeren. Helaas had ik niet goed gekeken en een fles rosé in mijn winkelkarretje gemikt.  Het blijkt helemaal niets uit te maken!

Het kruidenmengsel en twee laurierbladeren (hallo klein laurierboompje dat zo dapper groeit in de serre, ik kom even wat knippen bij je!) bij de ui doen en even doorroeren. Vlees erbij en een halve liter runderbouillon of fond. Lekker ene paar uurtjes laten stoven tot het vlees zowat van ellende uit elkaar valt.

Maar nee, u kunt nog niet achterover zitten, bovendien wilt u niet weg bij dat lekker warme fornuis. Snij 4 bleekselderijstelen, 4 wortels (of 1 winterpeen) en een aardappel in stukjes. Als het vlees lekker mals is mag de groente erbij en stoof nog lekker een half uurtje door.

Vlak voor het opdienen checken of het dik genoeg is. Zo niet dan een beetje maizena aangelengd met water erbij. Eventueel een beetje zout.

P1040259Pak twee (of meer!) mooie rustieke kommen, vul ze met de stew . Wat sneeën mooi brood erbij om de saus op te deppen kunnen ook geen kwaad. Nu nog een glas rode wijn op het tafeltje bij de bank en je liefste roepen. Eet smakelijk!

Advertenties

Arme schoonpapa

In december en januari 2006 schreef ik een reeks genaamd “Arme papa”. In april en mei 2010 beschreef  ik een zelfde reis over de ziekte en het overlijden van mijn moeder. Schrijven om het een plek te geven, een soort van verwerken. Het VOELDE ook als verwerken. Op dat moment althans.

Maar het verdriet en de pijn gaan niet weg want als er weer zoiets gebeurt slaat het je keihard weer in je gezicht. Vanmiddag hoorden we dat de vader van Erwin, mijn lieve knorrige schoonvader een tumor in zijn hoofd heeft, waarschijnlijk uitzaaiingen van “iets naars” in zijn longen. Dat laatste weten we nog niet zeker, morgen volgt er weer een onderzoek.

Maar goddomme, het verdriet. Dat vreselijke verdriet. Erwin kan niet huilen, zegt hij. Hij en zijn familie hebben een hoop ellende al meegemaakt. Twee broers overleden, een neefje met een akelige ziekte, zijn vader die al stemband- en prostaatkanker overleefde. En nu dit.

Ik had Erwin net aan de telefoon, hij is op weg naar huis. Ik hoorde het verdriet in zijn stem. Ik zei tegen hem dat zijn vader nog lang niet weg was. Hij is er nog steeds!  Over twee weken vertrekken we met zijn vieren, hij, ik en mijn schoonouders, voor een heerlijk weekje Griekenland. Wij vonden dat ze dat wel verdiend hadden. Mijn schoonvader grapte tegen de arts, toen hij de uitslag hoorde: “We beginnen pas met behandelen na mijn vakantie, ik ga eerst lekker weg!”. En oh, wat zullen we ze laten genieten!

Vissoep in twee episodes – einde

Ik was overigens vergeten te vertellen dat de soep gepureerd moest worden maar de oplettende lezer heeft dat ongetwijfeld begrepen na de laatste foto.

Maar zo dan. Het eindresultaat. Ik verdiende een “zo hee” blik van Erwin toen hij een hapje nam. En vanavond hebben we nog een kommetje, want soep, dat maak je in GROTE hoeveelheden!
P1040254

Vissoep uit de tuin in twee episodes

En om helemaal in de urban farming te blijven eten we vandaag groente uit eigen tuin.

Hahaha, nee hoor. Dan zouden we DOOD gaan van de honger. Ik heb gisteren mijn eerste snackkomkommertje geoogst en oeh, hij was lekker maar een maaltijd voor drie haal ik er niet uit. Nou ja, hoogstens een piepklein bakje tzatziki als ik er genoeg yoghurt bij zou doen.

Nee. Vandaag wordt het vissoep. Men neme: een aubergine, een courgette, 2 vleestomaten en  venkeltje. De oven voorverwarmen op 225 graden. De groente in grove stukken snijden en met en beetje olie, peper en zout omscheppen. In een ovenschaal doen en zo’n 20 minuten roosteren. Net genoeg tijd om even te stofzuigen of toch nog maar een spelletje CandyCrush te spelen. Of twee.
P1040243 P1040246
Nou, dat lijkt nog niets op vissoep, hoor ik u denken. Dat klopt. Maar nu komt het. Smelt een paar ansjovisjes (ziet u wel, VIS!) in een soeppan. Doe hier de geroosterde groenten, een paar geroosterde paprika’s uit een pot bij want hee het is zaterdag, ik heb ook weekend! Verder nog een eetlepel ofzo Provençaalse kruiden en een pot visfond bij (ziet u, het komt helemaal goed!). Nog wat extra water erbij en nog even laten koken.
P1040251 P1040253
En dan nu heerlijk achterover zitten met een fijn boek in de urban garden. Gelukkig dat u al gestofzuigd. heeft :-). Lekker chill relaxen tot de heer des huizes thuiskomt. Dan gooien we fluks het keukenschort weer om en roepen we hard, terwijl we een denkbeeldige zweetdruppel van het voorhoofd vegen: “Schat, ik heb echt zo’n heerlijk soep voor je gemaakt. Alleen de vis moet er nog in!”.

Want dan gaan die heerlijke kabeljauw en fruits de mer er pas in. En als u heeft kan er dan best een scheutje pastis bij. Om het venkeltje een beetje op te halen.

Wordt vervolgd dus.

Urban farming op zes hoog

In mijn vorige leven hè, in mijn vorige leven had ik een tuin. En alles wat ik aanraakte veranderde in goud, nou ja, bloeiende planten. Maar op een appartement met veel zon werkt het toch schijnbaar anders. Ik heb al eens eerder bericht over mijn erbarmelijke poging om kiemgroenten te laten ontspruiten in de serre. Een major disaster was dat. Een van die experimenten die je misschien wel meteen wilt vergeten. Inmiddels is mijn koriander uit mijn IKEA-koriander-en-chilipeper-pakket ook bijna ter ziele. De arme dingen zijn nooit stevig geweest en zullen het ook niet worden. De chili groeit echter al kool.

Maar! Ik kreeg van mijn zuster een tomaten- en een komkommer plant voor mijn verjaardag. Ze kregen een plaatsje in de serre en groeiden redelijk voorspoedig. Zeker toen Erwin een state of the art watergeefsysteem (een lege Spa rood fles, een slangetje en een injectienaald) installeerde. Hij verdiepte zich een beetje in window gardening slash urban farming en micro drip en hatsekidee… we hebben een tuin in huis.

P1040240

En dat op zes hoog he! Zes hoog!