Maandelijks archief: september 2013

Tja…

Onderstaande opzet voor een blogje kwam ik tegen in mijn archief. Soms schrijf ik een paar regels, weet vervolgens niet wat ik ermee moet, en sla ze dan op tot een beter moment zich aandient, of meer inspiratie.

Van de week kwam ik deze tekst dus weer tegen, volgens mij dateert het orgineel van rond maart van dit jaar. De tekst klopt niet meer, want Quinten woont sinds 1 september niet meer bij ons. Hij heeft ervoor gekozen om weer bij zijn moeder te gaan wonen. Ik snap nog steeds niet helemaal goed waarom, maar het is zijn goed recht om het niet eens te zijn met bepaalde eisen en regels die wij stellen en daar zijn keuzes in te maken,

Als ik de tekst nog eens terug lees, meen ik iedere zin, ieder woord dat ik zeg. Quinten weet dit ook. Hij weet dat wij het heel erg jammer vinden dat hij niet meer bij ons woont. Jammer is niet eens het correcte woord, ik vind het heel erg en Erwin en ik zijn erg verdrietig geweest. Nu ebt dat gevoel weer een beetje weg, uiteindelijk wen je altijd weer aan een nieuwe situatie.

“Oh, klagen kan ik over zoveel dingen, vooral de laatste tijd. Zou het door het gebrek aan zonlicht en lente komen dat de dingen soms harder aankomen en zwaarder vallen?

Toen herinnerde ik me iets wat ik ooit bij Oprah (jaja, Oprah…) gezien had. Zij hield een Gratitude Journal bij, iedere dag moest ze 5 dingen opschrijven waarvoor ze dankbaar was: momenten, gebeurtenissen, gedachten, het kon van alles zijn.

 Mooi vind ik dat. Want ik heb zoveel in mijn leven waarvoor ik dankbaar mag zijn, waar ik blij mee ben. Geloof het of niet, het feit dat Q bij ons woont is er eentje van. Al laat ik dat niet altijd merken en zijn er vaak genoeg momenten dat ik hem even heel hard door elkaar wil schudden (of erger). Want ondanks alle gedoe en ergernis (en dat is veel op dit moment), ondanks alles zie ik dat Erwin blij is dat hij een van zijn zoons bij zich heeft, hem zijn ideeën, normen en waarden mee kan geven. Hem ZIJN zoon maken, want het is erg moeilijk om je kind op te voeden als het niet bij je woont.

 Want àls het goed gaat, is het ook gezellig, hebben we veel lol met zijn drieën en zijn het de mooiste dagen. Ik koester die dagen, en de gedachte eraan helpt, als ik weer zo’n moment heb dat ik hem achter het behang wil plakken.”

Advertenties

G&A

In English for once, especially for the family in Australia!

We waited, very excited, at Arrivals 4 at Amsterdam airport, for Erwin’s second cousin Georgie and her husband Ash. We did not really know who we were looking for. Actually, we had REALLY NO CLUE who to look for but they had been traveling in Africa so a couple with backpacks seemed to be the most logical option.

Erwin was manically checking Facebook if he could find a picture while I scanned the crowd that appeared through the doors: “Look, there they are! Or is it that couple?” I walked to the couple I just pointed out, which made them look a bit scared at this manic person approaching them. OK, so this was not them. This happened about three times when we finally spotted a couple of which the guy looked a  bit like the mug shot of Ash we found on Facebook.

G&A1 G&A2 G&A3

I loved Georgie immediately. Hey, anyone who comes into my house and sighs at the sight of the pile of shoes and boots in the hallway: “Wow, this is a girls paradise…” is immediately a very dear friend.

They got installed, Erwin poured some drinks, I made diner and we sat down. Such lovely people and so easy. They were very happy to finally be in the Netherlands and meet the family.

Although the weather was horrible we decided to take a short tour  to Amsterdam. The canals look amazing at night with all the lights even when it is raining so badly. We ended with drinks on the top floor of one of the hotels of Amsterdam, with a spectacular view over the city.

The next day the weather was still not too good so we decided, instead of seeing the sights in Amsterdam to drive up north to typical Dutch sights such as Edam, where we bought speculaas and made made G&A taste kibbeling and a salted herring which they did quite bravely. Although Georgie accused us later on of an attempt to kill her since a bone was stuck in her throat. Which gave her another excuse to eat more speculaas!

We drove to Medemblik (especially for Ash who was amazed by Europe’s highest windmill), looked at the IJsselmeer, we passed the hole in the dike near Den Oever, had drinks at the Waagplein in Alkmaar where G really restrained herself from not buying those great sea-green shoes (I think Ash just lent her his thick socks to fit them so she would think the shoes were too tight.. 🙂 , drove back to Amsterdam via Zaandam and ended with a great dinner at Pompstation. Unfortunately we had no time for a boat trip on the canals but they are in the Netherlands at least until Sunday so you never know!

They left this morning to stay with other relatives but we will surely meet each other at the Harsveld Reunion coming Sunday.

P1050163 P1050168 P1050174

 

P1050184 P1050180 P1050176

P1050191 P1050202 P1050208